Εγχώρια ελίτ και υπερεθνικοί «θεσμοί» σχεδιάζουν νέα «Ιουλιανά». Με το ΟΧΙ φράζουμε το δρόμοΤ

Του  Γιάννη  Τόλιου *

Αναδημοσίευση  απο: » PROJECT

Ένα ισχυρό ΟΧΙ δημιουργεί νέα δεδομένα, τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα.

Για όσους έχουν μνή­μες από τα «Ιου­λια­νά» του ’65, αλλά και για όσους δια­βά­ζουν ιστο­ρία, θα συμ­φω­νή­σουν ότι βιώ­νου­με γε­γο­νό­τα που έχουν πολ­λές ομοιό­τη­τες. Τι έγινε τότε; Η εκλεγ­μέ­νη κυ­βέρ­νη­ση της «Ένω­σης Κέ­ντρου» με πρω­θυ­πουρ­γό το Γε­ώρ­γιο Πα­παν­δρέ­ου, επε­χεί­ρη­σε κά­ποιες προ­ο­δευ­τι­κές για την εποχή αλ­λα­γές. Ωστό­σο αντι­με­τώ­πι­σε υπο­νο­μευ­τι­κές ενέρ­γειες από Πα­λά­τι, Δεξιά και Αμε­ρι­κα­νούς, με απο­τέ­λε­σμα την ανα­τρο­πή της χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ως μοχλό την «απο­στα­σία» βου­λευ­τών.

Σή­με­ρα σε άλλες συν­θή­κες, επι­χει­ρεί­ται η ανα­τρο­πή της κυ­βέρ­νη­σης συ­νερ­γα­σί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ από τις δυ­νά­μεις του «μνη­μο­νια­κού τόξου» (ΝΔ-ΠΑ­ΣΟΚ-Πο­τά­μι) και της εγ­χώ­ριας οι­κο­νο­μι­κής ελίτ, σε συ­νερ­γα­σία με τους υπε­ρε­θνι­κούς «θε­σμούς» (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ), χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ως μοχλό τη δια­κο­πή ρευ­στό­τη­τας στις τρά­πε­ζες από τους «θε­σμούς» (ΕΚΤ) και τη συ­στη­μα­τι­κή πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση και εκ­φο­βι­σμό του λαού από τους βα­ρό­νους των Media.

Κε­ντρι­κός στό­χος η ανα­τρο­πή της φι­λο­λαϊ­κής κυ­βέρ­νη­σης, η κα­τα­πά­τη­ση της λαϊ­κής βού­λη­σης και η επι­βο­λή αντι­λαϊ­κών μέ­τρων σε όφε­λος της χρη­μα­τι­στι­κής ελίτ, σε Ελ­λά­δα και ευ­ρω­ζώ­νη.

ΕΝΑ ΜΕ­ΓΑ­ΛΟ ΟΧΙ ΣΤΟ «ΝΑΙ»

Κύριο προ­πα­γαν­δι­στι­κό όπλο των θια­σω­τών του «Ναι» είναι το πα­ρα­πλα­νη­τι­κό δί­λημ­μα «ευ­ρώ-δραχ­μή» και η αφη­ρη­μέ­νη θε­ώ­ρη­ση «Ευ­ρώ­πη» και «ευρώ». Προ­σπα­θούν να κρύ­ψουν την εμπει­ρία της 5ε­τί­ας από την εφαρ­μο­γή των Μνη­μο­νί­ων, καθώς και την επι­βο­λή σκλη­ρό­τε­ρων μέ­τρων που απαι­τούν οι «θε­σμοί» σε πε­ρί­πτω­ση υπερ-ψή­φι­σης του «Ναι». Η επι­λο­γή κάθε ψη­φο­φό­ρου και του λαού συ­νο­λι­κά στο δη­μο­ψή­φι­σμα της Κυ­ρια­κής, είναι κρί­σι­μη για τρεις κυ­ρί­ως λό­γους.

Α) Από οι­κο­νο­μι­κή άποψη, το κε­φα­λαιώ­δες ερώ­τη­μα είναι αν θα συ­νε­χι­στεί η πο­λι­τι­κή της λι­τό­τη­τας που εκτός από κοι­νω­νι­κά «επα­χθής» (πε­ρι­κο­πές μι­σθών, συ­ντά­ξε­ων, αύ­ξη­ση φόρων, πε­ρι­κο­πές κοι­νω­νι­κών δα­πα­νών, κά), είναι και υφε­σια­κή, που ση­μαί­νει πα­ρα­πέ­ρα αύ­ξη­ση της ανερ­γί­ας, πα­ρα­γω­γι­κή απο­ψί­λω­ση, πολ­λα­πλά­σια λου­κέ­τα μι­κρο­ε­πι­χει­ρή­σε­ων κά. Κατά συ­νέ­πεια οι μι­σθω­τοί, συ­ντα­ξιού­χοι, αγρό­τες, μι­κρο­ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ες, νε­ο­λαία, άνερ­γοι κά, με το να ψη­φί­σουν «Ναι», δεν έχουν καμιά ελ­πί­δα βελ­τί­ω­σης της ζωής τους στο νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο «πα­γε­τώ­να» που θα ακο­λου­θή­σει αμέ­σως μετά τις εκλο­γές και τις επό­με­νες δε­κα­ε­τί­ες.!

Β) Από πο­λι­τι­κή άποψη, στό­χος της «εγ­χώ­ριας τρόϊ­κας» και των υπε­ρε­θνι­κών θε­σμών είναι η ανα­τρο­πή της ση­με­ρι­νής κυ­βέρ­νη­σης, πε­τυ­χαί­νο­ντας την «αρι­στε­ρή πα­ρέν­θε­ση» και απο­τρέ­πο­ντας την με­τά­δο­ση του «ελ­λη­νι­κού πα­ρα­δείγ­μα­τος» σε άλλες χώρες της πε­ρι­φέ­ρειας της ευ­ρω­ζώ­νης (Ισπα­νία, Πορ­το­γα­λία κά). Ωστό­σο η αμ­φι­σβή­τη­ση του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος, δη­λα­δή του δι­καιώ­μα­τος από­φα­σης του λαού σε επι­λο­γές που αφο­ρούν το μέλ­λον του, απο­κα­λύ­πτε­ται το βάθος των αντι­δρα­στι­κών ιδεών και πρα­κτι­κών, μαζί και την υπο­κρι­σία των δυ­νά­με­ων του «Ναι» όταν μι­λούν περί δη­μο­κρα­τί­ας, ελευ­θε­ρί­ας, δι­καιω­μά­των, κά. Στην ουσία κάθε ανοχή στο «Ναι» οδη­γεί σε απαλ­λο­τρί­ω­ση του δι­καιώ­μα­τος από­φα­σης και διευ­κο­λύ­νει την εφαρ­μο­γή αυ­ταρ­χι­κών μέ­τρων στις λαϊ­κές αντι­δρά­σεις που ανα­πό­φευ­κτα θα γεν­νή­σουν. Το «Ναι» το ζή­σα­με και εί­δα­με τα απο­τε­λέ­σμα­τα του. Μόνο το ΟΧΙ απο­τε­λεί ου­σια­στι­κό φραγ­μό στον αυ­ταρ­χι­σμό, στην κα­τα­πά­τη­ση της εθνι­κής και λαϊ­κής κυ­ριαρ­χί­ας και θε­με­λιω­δών δι­καιω­μά­των.

Γ) Τέλος από πλευ­ράς «ευ­ρω­παϊ­κού γί­γνε­σθαι», το «Ναι» θα δι­καιώ­σει τις ακραί­ες νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πο­λι­τι­κές που οι­κο­δο­μεί­ται η «Ευ­ρώ­πη» από τις κυ­ρί­αρ­χες ελίτ των Βρυ­ξε­λών και του Βε­ρο­λί­νο. Μια τέ­τοια «ενο­ποί­η­ση», δεν έχει σχέση με την ισό­τι­μη συ­νερ­γα­σία, την οι­κο­νο­μι­κή σύ­γκλι­ση και κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο με την Ευ­ρώ­πη των λαών και ερ­γα­ζό­με­νων και της σο­σια­λι­στι­κής προ­ο­πτι­κής. Ένα ισχυ­ρό ΟΧΙ θα απο­τε­λέ­σει μή­νυ­μα αντί­στα­σης και ταυ­τό­χρο­να ενί­σχυ­σης των δυ­νά­με­ων που ορα­μα­τί­ζο­νται μια Ευ­ρώ­πη της δη­μο­κρα­τί­ας, της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, της ει­ρή­νης κά.

ΜΕΤΑ ΤΟ ΟΧΙ ΤΙ;

Ένα ισχυ­ρό ΟΧΙ δη­μιουρ­γεί νέα δε­δο­μέ­να, τόσο άμεσα όσο και μα­κρο­πρό­θε­σμα. Κατ’ αρχήν διευ­κο­λύ­νει αντι­κει­με­νι­κά τη δια­πραγ­μά­τευ­ση  για μια βιώ­σι­μη λύση στο χρέος (δια­γρα­φή μέ­ρους, όροι απο­πλη­ρω­μής κά), ενώ ταυ­τό­χρο­να επι­φέ­ρει εξοι­κο­νό­μη­ση πόρων για τη στή­ρι­ξη της πα­ρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης και στα­δια­κής μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας. Με το ΟΧΙ θω­ρα­κί­ζο­νται επί­σης τα λαϊκά στρώ­μα­τα από την πα­ρα­πέ­ρα υπο­βάθ­μι­ση του βιο­τι­κού τους επι­πέ­δου, ενώ ο ελ­λη­νι­κός λαός ξα­να­κερ­δί­ζει την αξιο­πρέ­πεια και την αυ­το­ε­κτί­μη­ση του από τον χλευα­σμό των ξένων ελίτ. Ταυ­τό­χρο­να διευ­κο­λύ­νει τους αγώ­νες των άλλων λαών της ευ­ρω­ζώ­νη για απο­τί­να­ξη των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών και άνοιγ­μα ελ­πι­δο­φό­ρων δρό­μων στο μέλ­λον.

Πριν κλεί­σου­με το σύ­ντο­μο ση­μεί­ω­μα να ση­μειώ­σου­με κάτι. Οι δυ­νά­μεις που πρω­τα­γω­νι­στούν για το ΟΧΙ δεν είναι απλά όσοι υπο­στη­ρί­ζουν το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Αντι­κει­με­νι­κά είναι τα εκα­τομ­μύ­ρια των ερ­γα­ζό­με­νων και απο­μά­χων της δου­λειάς. Είναι ο κύ­ριος όγκος των μι­κρο­με­σαί­ων επι­χει­ρή­σε­ων και των αγρο­τών που συν­θλί­βε­ται από την κρίση και με το «Ναι» δεν έχουν μέλ­λον παρά τη δη­μα­γω­γία και ψέ­μα­τα των εκ­προ­σώ­πων τους στις κο­ρυ­φαί­ες συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις (ΓΣΕΒΕ, ΠΑ­ΣΕ­ΓΕΣ, ΕΣΕΕ, με συ­να­κό­λου­θη τη θλι­βε­ρή ηγε­σία της ΓΣΕΕ). Είναι οι εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες άνερ­γοι νέοι και ιδιαί­τε­ρα χι­λιά­δες νέοι επι­στή­μο­νες που αντι­με­τω­πί­ζουν το σκλη­ρό δί­λημ­μα να εγκα­τα­λεί­ψουν τη χώρα. Είναι οι νοι­κο­κυ­ρές που βιώ­νουν με άλ­λους όρους τις συ­νέ­πειες της κρί­σης στην οι­κο­γέ­νεια και των μνη­μο­νια­κών μέ­τρων. Όλος αυτός ο κό­σμος μπο­ρεί να δώσει μια ισχυ­ρή απά­ντη­ση ότι θέλει και είναι απο­φα­σι­σμέ­νος να ζήσει με τιμή και αξιο­πρέ­πεια.

Η Ελ­λά­δα και ο λαός της αξί­ζει ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον. Απο­φα­σι­στι­κά ως την Κυ­ρια­κή το βράδυ, πριν κλεί­σουν οι κάλ­πες, να πε­ρά­σου­με το μή­νυ­μα ότι το μέλ­λον βρί­σκε­ται στην απόρ­ρι­ψη των προ­τά­σε­ων υπο­δού­λω­σης του λαού στους υπε­ρε­θνι­κούς «θε­σμούς» και την εγ­χώ­ρια ελίτ.

* O Γιάν­νης Τό­λιος είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ

αναδημοσίευση από iskra.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: