Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ , Η ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ

ego

Αναδημοσίευση  απο:  »ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ»

https://karanikas.wordpress.com/2015/04/19/%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BC%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%89%CF%83%CE%B7/

Αυτό που κυριαρχεί με τον φετιχισμό της αντίστασης στην σημερινή αναρχία, είναι η μικροαστική μικρογραφία των προσδοκιών. Κακώς σταματάει η απεργία πείνας. Να συνεχίσουν μέχρι την δικαίωση τους,  αφού η κυβέρνηση είναι ίδια με την προηγούμενη και το νομοσχέδιο  είναι δεξιό.
Κακώς σταματάνε… και όσοι είναι αλληλέγγυοι να ξεκινήσουν και αυτοί μαζί τους , αφού είναι τόσο σωστοί και συνεπείς.
Δεν τους νοιάζει η κοινωνία και η ταξικότητα και γιαυτό η νέα εποχή αναρχίας έχει πιο πολλές σχέσεις με τους ποινικούς παρά με τους εργάτες.
Τους νοιάζει μόνο η παρέα τους. Εξάλλου γιαυτό κατηγορούν και βρίζουν ως »εναλλακτική αριστερά» όσες συλλογικότητες του α/α χώρου ασχολούνται και δημιουργούν κοινωνικούς χώρους και δεν προβαίνουν σε πράξεις όπως οι ληστείες ή το ένοπλο.
Έφτασε ο λόγος τους να είναι μια βερμπαλιστική επίθεση προς την λογική, προς την ιστορία και την δημοκρατία του κινήματος. Στην νεοπλασία του α/α χώρου κυριαρχεί αυτή η αλλοτρίωση, αυτή η πράξη και αν δεν το βλέπουμε, τότε απλά οπορτουνίζουμε φιλελεύθερα.
Η κατάληψη στην πρυτανεία αποδείχτηκε ότι ήταν υπόθεση μιας πολύ μικρής παρέας ετερόκλιτης με τις αξίες και τα ιδανικά του χώρου και αδιαφορώντας για το κίνημα, το διέσπασαν το περιθωριοποίησαν και το μόνο που έκαναν ήταν να ενισχύσουν τα συντηρητικά και φοβικά χαρακτηριστικά του λαού δίνοντας τροφή στους εχθρούς, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση πάλευε να καταθέσει ένα νομοσχέδιο για τις καλύτερες συνθήκες κράτησις των φυλακών και όλων των φυλακισμένων.

Το άσχημο είναι ότι δεν βγήκε ούτε μια συλλογικότητα του α/α χώρου, ούτε μια ομάδα αριστερή, μια δικτύωση ανθρώπων,  40 μέρες τώρα να μιλήσει πολιτικά, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να στηρίξει τα δίκαια αιτήματα των δεκαετιών για τις φυλακές και το σωφρονιστικό σύστημα, ζητώντας να σταματήσουν οι απεργοί πείνας, αυτό που τόσο αντιδημοκρατικά και αντικινηματικά ξεκίνησαν από μόνοι τους. Μια απεργία πείνας που έδωσε το έναυσμα για μια σειρά αντικυβερνητικών πράξεων, λες και κυβερνούσε ο Σαμαράς, ενώ όταν κυβερνούσε κάνανε βόλτες ακίνδυνες. Καμιά συλλογικότητα δεν τόλμησε να στηρίξει το νομοσχέδιο και την αλλαγή που πάει να φέρει στο σύστημα φυλακών, από κόμπλεξ και έτσι έγλειψε την  κοινωνία του θεάματος των ομάδων αλληλεγγύης. Ούτε μια ανακοίνωση ακόμα και την στιγμή που οι πιο νηφάλιοι απεργοί πείνας σταμάτησαν. Αντιθέτως στην ίδια πορεία αλλοτρίωσης πρόλαβαν και βγάλαν αμέσως ανακοίνωση για να καταγγείλουν  την κυβέρνηση. Την  κυβέρνηση που στοχοποιεί την λιτότητα, την φτώχεια, την ανθρωπιστική κρίση και αντίπαλος της είναι το κεφάλαιο.

Ο φτωχοποιημένος κόσμος της εργασίας, ο λαός στο σύνολό του επένδυσε σ αυτήν την κυβέρνηση,  την σύγκρουση με την πολιτική της λιτότητας και υπομονετικά στηρίζει την κυβέρνηση, γιαυτό και δεν στήριξε καμιά πρωτοβουλία του α/α χώρου και των αριστεριστών. Οι μικροαστοί αριστεροί και αναρχικοί δεν νοιάζονται προφανώς για την κατάσταση του λαού, των εργαζομένων, των άνεργων και αποκλεισμένων γιατί τους τυφλώνει η ιδεολογία με τις πρόκες του ιδεαλισμού ή γιατί δεν έχουν τόσο μεγάλο οικονομικό πρόβλημα και επενδύουν σε δευτερεύοντα θέματα που ανήκουν σε άλλες πολιτικές ταχύτητες και χρόνους. Έχουν ιεραρχήσει βάζοντας τα φιλελεύθερα αιτήματα πάνω από τα ταξικά. Έχουν ταμπουρωθεί στα ηθικοπλαστικά σκιρτήματα και όχι στην ηθική που παράγεται από τον συλλογικό αγώνα. Δεν βλέπουν ότι στον πόλεμο μετράνε όλες, μα όλες οι πράξεις και  αυτές δίνουν το δικό τους βάρος σε μια πλευρά, στην πλάστιγγα του πολέμου.

Δεν πολεμάνε με σκοπό να νικήσουν, δεν νοιάζονται για τον κυρίαρχο πόλεμο αλλά για το Εγώ τους και κάνουν τις κινήσεις τους μια πρόζα στον εγωιστικό καθρέφτη τους. Γιαυτό βλέπουν εχθρικά την κυβέρνηση και τις προσδοκίες του λαού για σταμάτημα της φτώχειας, της λιτότητας και δεν νοιάζονται για την νίκη, αλλά για το θέαμα και σ αυτό το θέαμα των σχέσεων με τον χώρο αυτόν εντάσσονται οι καταγγελίες για την κυβέρνηση και από τις ομαδοποιήσεις εντός και εκτός του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κριτική που έπρεπε να κάνει ο α/α και αριστερός χώρος στην παρακμή και την αλλοτρίωση των πράξεων της ‘ομάδας αλληλεγγύης’ προς τους απεργούς πείνας, που όλες αυτές τις μέρες προβόκαρε  και αδιαφορούσε για τον αγώνα που έδινε η κυβέρνηση για να περάσει το νομοσχέδιο για τις φυλακές, αυτήν την κριτική την αντικατέστησε η υποταγή στην ιδεοληψία και το Θέαμα, των σχέσεων παρακμής, αδιαφορώντας για το επίδικο.

330

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: