ΕΓΩ

Αναδημοσίευση  απο   την  »Αυγή»

http://www.avgi.gr/article/5030304/ego

Του  Αριστείδη Μπαλτά

Τα επιμέρους αντικείμενα της επιθυμίας μου είναι ό,τι εκλαμβάνω ότι επιθυμεί ο Άλλος να έχω -ή να είμαι- προκειμένου, ακριβώς, να με επιθυμήσει. Δύναμη, δόξα, χρήμα, εμφάνιση, είναι απλώς μέσα που επιδιώκουν να σαγηνεύσουν τον Άλλο. Να προσελκύσουν την επιθυμία του.

Ο Άλλος είναι ο Πατέρας, ο Νόμος, το Κόμμα, ο Θεός. Εκείνος του οποίου η επιθυμία μετράει απόλυτα. Αλλά αν η δική μου επιθυμία είναι η κινητήρια δύναμη του βίου μου, τότε η εκπλήρωσή της -η κατάκτηση της επιθυμίας του Άλλου- ταυτίζεται με την απόλυτη καταξίωσή μου στα μάτια του Άλλου. Ταυτίζεται με τον ολοκληρωτικό «έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών«, με «τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε«.

Ο «έπαινος» αυτός συνιστά την αναγνώρισή μου. Ολόκληρος ο βίος μου κινείται έτσι από την επιθυμία να με αναγνωρίσει ο Άλλος. Να με αναγνωρίσει γι αυτό που είμαι. Εγώ.

Αλλά ποιος είμαι εγώ που κινούμαι από μια τέτοια αβυσσαλέα επιθυμία;

Το «εγώ» είναι παραγωγή του ασυνειδήτου. Δεν ανάγεται σε ό,τι πιστεύω πως είμαι ή θέλω να είμαι. Συνιστά μόνον ασταθές σημείο ισορροπίας ανάμεσα στην αβυσσαλέα, ακριβώς, επιθυμία για αναγνώριση και στους πραγματικούς όρους με τους οποίους μέρος της παρέχεται ή δεν παρέχεται. Ασταθές σημείο ισορροπίας ανάμεσα στην υποτίμηση και στην υπερεκτίμηση, ανάμεσα στο να εκλαμβάνω τον εαυτό μου -ή να νομίζω πως με εκλαμβάνουν οι άλλοι- είτε ως τίποτα είτε ως γίγαντα.

Υπάρχουν χώροι όπου η αναγνώριση αποτελεί νόρμα. Χώροι όπου αυτό που μου αρέσει -που επιθυμώ- γίνεται επάγγελμα. Έτσι η εξέλιξη του πανεπιστημιακού εξαρτάται ρητά από την «αναγνώριση» του έργου του. Και μάλιστα διεθνή. Ο καλλιτέχνης την προσμετρά σε αριθμό εμφανίσεων ή εκθέσεων, σε εισιτήρια παραστάσεων, σε έργα που πούλησε, σε αντίτυπα βιβλίων. Ο ασχολούμενος με την πολιτική την αποτιμά σε αξιώματα και σε αριθμό ψήφων.

Αλλά τα «δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε» δεν είναι ποτέ αρκετά. Η αβυσσαλέα επιθυμία για αναγνώριση δεν ικανοποιείται ποτέ πλήρως. Οπότε, ειδικά σε τέτοιους χώρους, το «Εγώ» τείνει να διογκώνεται μέχρι σκασμού και να γίνεται επιθετικό: Γιατί εκείνος και όχι εγώ; Τι είναι εκείνος που δεν είμαι εγώ; Αφού εγώ έχω πασιφανώς προσφέρει, πετύχει, αποδείξει…, τόσα και τέτοια ενώ εκείνος είναι, εξίσου πασιφανώς, λίγος, ανάξιος, καιροσκόπος,…

Ο Μάριος Μαρκίδης (Αυγή, 16.11.2014) το διατυπώνει επιγραμματικά:

«Μόλις ξεπεράσω το ρίγος των δικών μου ποιημάτων

θα ασχοληθώ με τον κόσμο των πραγμάτων

δεν με αποθαρρύνει της συνθέσεως η βραδύτης.

Είναι καλύτερος από εμένα ο Ελύτης;»

Τουλάχιστον στον χώρο της πολιτικής, η διόγκωση του «Εγώ» χαλιναγωγείται μέσω του ελέγχου που ασκεί η συλλογικότητα. Αλλά όταν αυτή τείνει να εκλείψει, τότε, ιδίως λίγο πριν μια δημόσια δοκιμασία της «αναγνώρισης», ο χώρος μπορεί να μετατραπεί σε ζούγκλα.

Ας το έχουμε κατά νου εν όψει εκλογών. Που προϋποθέτουν, βέβαια, επιλογή υποψηφίων…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: