ΜΕ ΑΓΧΟΣ Ή ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΣΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ άρθρου του Χαράλαμπου Γεωργούλα

Για­τί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν πρέ­πει να τις δει σαν προ­κρι­μα­τι­κές των βου­λευ­τι­κών.

Αν κά­ποια κί­νη­ση α­πελ­πι­σίας ή κά­ποιο «α­τύ­χη­μα» δεν α­να­τρέ­ψει τους σχε­δια­σμούς του κ. Σα­μα­ρά, το πιο πι­θα­νό εί­ναι οι αυ­το­διοι­κη­τι­κές ε­κλο­γές να προ­η­γη­θούν των βου­λευ­τι­κών. Με βά­ση αυ­τή την εκ­δο­χή ο­ρι­σμέ­νοι α­να­λυ­τές θεω­ρούν ό­τι οι αυ­το­διοι­κη­τι­κές ε­κλο­γές θα α­πο­τε­λέ­σουν πρό­κρι­μα για τις βου­λευ­τι­κές. Δη­λα­δή, το α­πο­τέ­λε­σμα που θα προ­κύ­ψει α­πό αυ­τές, θα προ­κα­θο­ρί­σει και το α­πο­τέ­λε­σμα των βου­λευ­τι­κών.

Την ε­κτί­μη­ση αυ­τή σπεύ­δουν συ­χνά να την υιο­θε­τή­σουν και στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Κα­νείς, βέ­βαια, δεν μπο­ρεί να α­πο­κλεί­σει την αυ­ξη­μέ­νη πι­θα­νό­τη­τα να υ­πάρ­ξει έ­νας τέ­τοιος ε­πη­ρε­α­σμός. Ωστό­σο, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το έ­να α­πο­τέ­λε­σμα δεν μπο­ρεί ού­τε να προ­δι­κά­σει ού­τε να προ­ει­κά­σει α­να­γκα­στι­κά το άλ­λο. Οι δύο δια­δι­κα­σίες έ­χουν σχε­τι­κή αυ­το­νο­μία και ση­μα­ντι­κές ι­διαι­τε­ρό­τη­τες, που αν τις υ­πο­τι­μή­σει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, εί­ναι πο­λύ πι­θα­νό να ε­νι­σχύ­σει τις πι­θα­νό­τη­τες ε­νός α­νε­πι­θύ­μη­του ε­κλο­γι­κού α­πο­τε­λέ­σμα­τος, α­ντί να το α­πο­τρέ­ψει. (Πρό­σφα­το εί­ναι το πα­ρά­δειγ­μα του ΠΑ­ΣΟ­Κ, που εί­χε σχε­τι­κά κα­λά α­πο­τε­λέ­σμα­τα στις τε­λευ­ταίες αυ­το­διοι­κη­τι­κές ε­κλο­γές και κα­τέρ­ρευ­σε με­τά α­πό λί­γους μή­νες).

Υπάρ­χουν πολ­λά ση­μά­δια που δεί­χνουν ό­τι η η­γε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ε­πι­θυ­μεί πά­ση θυ­σία έ­να α­διαμ­φι­σβή­τη­τα νι­κη­φό­ρο α­πο­τέ­λε­σμα στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές ε­κλο­γές ως προϋπό­θε­ση, ως α­πο­φα­σι­στι­κό βή­μα για τη νί­κη στις βου­λευ­τι­κές, ό­πο­τε γί­νουν. Αν συ­νε­χί­σει να εί­ναι αυ­τή η κυ­ρίαρ­χη ο­πτι­κή, τό­τε υ­πάρ­χει σο­βα­ρός κίν­δυ­νος να συμ­βούν δύο ση­μα­ντι­κές βλά­βες.

Οργα­νώ­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τε­χνη­τό άγ­χος

Η πίε­ση προς τις ορ­γα­νώ­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ι­δίως στα με­γά­λα α­στι­κά κέ­ντρα, να α­να­ζη­τή­σουν και να βρουν υ­πο­ψή­φιους για τα αυ­το­διοι­κη­τι­κά α­ξιώ­μα­τα, που εκ των προ­τέ­ρων να ε­ξα­σφα­λί­ζουν (πώς, ά­ρα­γε;) τη νι­κη­φό­ρα έκ­βα­ση της ε­κλο­γι­κής α­να­μέ­τρη­σης, εί­ναι δυ­να­τόν να τις ω­θή­σει (με τις ευ­λο­γίες και της η­γε­σίας) σε ε­πι­λο­γές προ­σώ­πων που δεν υ­πη­ρε­τούν τη ρι­ζο­σπα­στι­κή φυ­σιο­γνω­μία, και τις αρ­χές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Και μ’ αυ­τό τον τρό­πο να α­πο­συ­σπει­ρώ­σουν α­ντί να συ­σπει­ρώ­σουν τμή­μα­τα του ε­κλο­γι­κού σώ­μα­τος. Υπάρ­χει, δη­λα­δή, ο κίν­δυ­νος να εμ­φα­νι­στεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σαν μία α­πό τα ί­δια με τις άλ­λες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις που διεκ­δι­κούν μια ξε­χω­ρι­στή θέ­ση στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές ε­κλο­γές.

Ο κίν­δυ­νος αυ­τός γί­νε­ται σο­βα­ρό­τε­ρος, ό­ταν οι α­να­ζη­τή­σεις στρέ­φο­νται σε πρώην στε­λέ­χη του ΠΑ­ΣΟ­Κ, τα ο­ποία μέ­χρι πρό­τι­νος υ­πη­ρε­τού­σαν την πο­λι­τι­κή του α­πό ση­μα­ντι­κές αι­ρε­τές αυ­το­διοι­κη­τι­κές θέ­σεις. Φα­ντα­στεί­τε έ­ναν τα­λαί­πω­ρο ψη­φο­φό­ρο, που έ­χει α­γα­να­κτή­σει με το ΠΑ­ΣΟΚ και τους εκ­προ­σώ­πους του, να ξα­να­βρί­σκει κά­ποιους α­πό αυ­τούς μπρο­στά του, ε­πι­κε­φα­λής ψη­φο­δελ­τίου του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ! Κα­νείς δεν μπο­ρεί να εί­ναι βέ­βαιος για τον τρό­πο με τον ο­ποίο μπο­ρεί να α­ντι­δρά­σει…

Οι ορ­γα­νώ­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, λοι­πόν, πρέ­πει να βο­η­θη­θούν, ώ­στε να α­παλ­λα­γούν α­πό αυ­τό το τε­χνη­τό άγ­χος, που μπο­ρεί να ο­δη­γή­σει στις χει­ρό­τε­ρες δυ­να­τές ε­πι­λο­γές.

Το­πι­κά στε­λέ­χη «ε­κτός μά­χης»

Υπάρ­χει, ό­μως, και μια ε­ξί­σου ση­μα­ντι­κή βλά­βη που μπο­ρεί να υ­πο­στεί ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αν δεν ε­πε­ξερ­γα­στεί με προ­σο­χή την τα­κτι­κή του σ’ αυ­τή την α­να­μέ­τρη­ση κι αν δεν την α­πε­μπλέ­ξει α­πό το σύν­δρο­μο της «κυ­βέρ­νη­σης εν α­να­μο­νή»: μπο­ρεί να ε­ξου­δε­τε­ρώ­σει τη δυ­να­μι­κή το­πι­κών στε­λε­χών του, τα ο­ποία εν­δέ­χε­ται να δι­στά­σουν να α­να­λά­βουν την ευ­θύ­νη μιας ε­κλο­γι­κής μά­χης, δεν εί­ναι βέ­βαια ε­κα­τό τοις ε­κα­τό ό­τι μπο­ρούν να τη δώ­σουν νι­κη­φό­ρα. Θα κιν­δυ­νέ­ψει, δη­λα­δή, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να θέ­σει ε­κτός μά­χης ι­κα­νά το­πι­κά στε­λέ­χη του. Ήδη πα­ρα­τη­ρού­νται τέ­τοια φαι­νό­με­να ε­δώ κι ε­κεί. Και θα πρέ­πει να δώ­σει η η­γε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μια πο­λι­τι­κή ερ­μη­νεία γι’ αυ­τά.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ό­τι τα φαι­νό­με­να αυ­τά πα­ρα­τη­ρού­νται πα­ρά το γε­γο­νός ό­τι στις το­πι­κές δη­μο­σκο­πή­σεις, πριν α­κό­μα ο­ρι­στούν οι υ­πο­ψή­φιοι δή­μαρ­χοι ή πε­ρι­φε­ρειάρ­χες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, συ­χνά προ­η­γού­νται την κυ­ριό­τε­ρων α­ντι­πά­λων τους, ή, του­λά­χι­στον, τους α­ντι­μά­χο­νται σαν ί­σοι προς ί­σους, πα­ρά το γε­γο­νός ό­τι στα α­πο­τε­λέ­σμα­τα των δη­μο­σκο­πή­σεων κα­τα­γρά­φο­νται των δη­μο­σκο­πή­σεων κα­τα­γρά­φο­νται ως «υ­πο­ψή­φιοι του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ» χω­ρίς… ο­νο­μα­τε­πώ­νυ­μο.

Αυ­τό το στοι­χείο εί­ναι ε­κεί­νο που μας ε­πι­τρέ­πει να δί­νου­με τη συ­γκε­κρι­μέ­νη ερ­μη­νεία στο φαι­νό­με­νο της δι­στα­κτι­κό­τη­τας, ό­που πα­ρα­τη­ρεί­ται, και ό­χι να την ερ­μη­νεύου­με σαν ητ­το­πά­θεια, ή έλ­λει­ψη αυ­το­πε­ποί­θη­σης.

Κίν­δυ­νος τρι­πλής βλά­βης

Η σύλ­λη­ψη, λοι­πόν, των αυ­το­διοι­κη­τι­κών ε­κλο­γών κυ­ρίως ως πρό­κρι­μα και προ­α­παι­τού­με­νο της νι­κη­φό­ρας έκ­βα­σης της ε­κλο­γι­κής α­να­μέ­τρη­σης για τις βου­λευ­τι­κές ε­κλο­γές εί­ναι τρι­πλά βλα­βε­ρή: πρώ­το­ν, ε­νι­σχύει τον κίν­δυ­νο να φορ­τώ­σει τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με υ­πο­ψή­φιους α­πλώς φα­ντα­χτε­ρούς ή και α­πω­θη­τι­κούς τε­λι­κά, δεύ­τε­ρο­ν, α­πο­θαρ­ρύ­νει την α­νά­δει­ξη το­πι­κών στε­λε­χών ι­κα­νών, έ­ντι­μων και α­ξιο­πρε­πών, και, τρί­το­ν, μπο­ρεί να βλά­ψει ση­μα­ντι­κά τη συ­νο­λι­κή ρι­ζο­σπα­στι­κή, α­να­τρε­πτι­κή υ­πό­σχε­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση.

Θα μπο­ρού­σε κά­ποιος να α­ντι­τά­ξει ό­τι σε μια τέ­τοια συλ­λο­γι­στι­κή υ­φέρ­πει μια ητ­το­πά­θεια. Το α­ντί­θε­το: α­ντι­στρα­τεύε­ται την ητ­το­πά­θεια που υ­φέρ­πει στις άλ­λες συλ­λο­γι­στι­κές, που α­να­ζη­τούν αγ­χω­τι­κά «μα­γι­κές λύ­σεις».

Εί­ναι προ­φα­νές ό­τι, αν δεν λη­φθεί υ­πό­ψη αυ­τός ο κίν­δυ­νος και κυ­ριαρ­χή­σει η α­ντί­λη­ψη της πά­ση θυ­σία ε­πι­κρά­τη­σης, γί­νε­ται πο­λύ πιο πι­θα­νή η α­νε­πι­θύ­μη­τη κα­τά­λη­ξη, η α­πευ­κταία. Αντι­θε­τα, αν α­πε­λευ­θε­ρω­θούν οι δη­μιουρ­γι­κές δυ­νά­μεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και της το­πι­κής κοι­νω­νίας α­πό το άγ­χος και την α­γω­νία της… προ­κρι­μα­τι­κής ε­κλο­γι­κής νί­κης το α­πο­τέ­λε­σμα θα είναι θε­α­μα­τι­κά θε­τι­κό­τε­ρο.

Όπως ό­λες οι «υ­πο­θέ­σεις ερ­γα­σίας», και αυ­τή θα κρι­θεί στην πρά­ξη. Μό­νο που στην πο­λι­τι­κή η σω­στή πρό­βλε­ψη έ­χει πο­λύ με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία α­πό ο­ποια­δή­πο­τε α­πο­λο­γι­στι­κή δια­δι­κα­σία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: