ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ…

Άρθρο του Θεοφάνη Α. Στρατουδάκη

Oμολογώ ότι έμεινα ενεός όταν διάβασα (από αναδημοσίευση από το Red Note Book) κάποιες αποστροφές του άρθρου  του Τάσου Κορωνάκη στις 19/12/13, που επιγράφεται: «Για τον Ευκλείδη και όχι μόνο…». Δεν γνωρίζω ακριβώς τι είδους επιθέσεις υπέστη ο Ευκλείδης, που υπερασπίζεται το άρθρο. Διαβάζω ωστόσο: «Προφανώς δεν θα αλλάξει η εικόνα που έχω σχηματίσει για τον Ευκλείδη επειδή ο πατέρας του, που δούλευε για 40 χρόνια στο εξωτερικό, επένδυσε στην Blackrock και αλλού τα λεφτά του και τον έβαλε συνδικαιούχο» (!;)

Αν μιλάμε για τον επιφανή αριστερό οικονομολόγο Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος αύριο θα είναι σίγουρα στο οικονομικό επιτελείο της πρώτης αριστερής κυβέρνησης (ή με κορμό την αριστερά) που θα γνωρίσει η Ελλάδα, μάλλον κάτι δεν έχω καταλάβει εγώ καλά, (και μερικοί  άλλοι – αρκετοί ευτυχώς), που απ’ την ενηλικίωσή μου, εδώ και πάνω από 30 χρόνια δηλαδή, με τον δέοντα πάντα σεβασμό και τις απαιτούμενες εξηγήσεις, ήρα οποιαδήποτε εξουσιοδότηση του πατέρα μου να βάζει την υπογραφή μου για μένα, να ανοίγει λογαριασμούς στο όνομά μου, να με βάζει συνδικαιούχο, να μου καταθέτει όχι μετρητά ή προϊόντα της Blackrock, αλλά οποιαδήποτε γονική παροχή που δεν ενέκρινα ο ίδιος. Κι αυτά, χωρίς να είμαι κανάς πολύ σπουδαίος αριστερός, αλλά απλώς για την προσωπική μου συνέπεια και αυτονομία.

«Και εν πάση περιπτώσει, αν τα είχε στην Πειραιώς, πόσα θα άλλαζαν;»  (!;) συνεχίζει το άρθρο. «Έμαθα, λοιπόν, να μην κρίνω τις απόψεις των συντρόφων  και συντροφισσών μου, αλλά και των ανθρώπων γενικά, με βάση το πορτοφόλι τους, αλλά με βάση το τι έλεγαν και τι έκαναν στην ζωή τους. Με βάση τις αξίες τους και την καθαρότητά τους.» Εδώ κυριολεκτικά παραδίνομαι… Αξίες, συνέπεια και καθαρότητα, μεγαλύτερη όλων μας, είχε κι ο `Αγιος Νεκτάριος. Αν είναι έτσι, τότε να μην παλεύουμε να αλλάξουμε τον κόσμο (τις σχέσεις παραγωγής), αλλά τις απόψεις των λεφτάδων και τη συνέπειά τους σε αυτές. Να δίνουν κι αυτοί κάτι παραπάνω για τον πλησίον τους  -και να βγαίνουν έως και 5 φορές τη βδομάδα στα κανάλια (ή στο κανάλι τους) – όπως κάνει η κα Μ. Βαρδινογιάννη, η οποία σαφώς και έχει να παρουσιάσει ένα αδιαμφισβήτητο και εξαιρετικά θετικό κοινωνικό έργο, που δεν ήταν υποχρεωμένη να κάνει, αλλά το έκανε βάσει της συνέπειας στις αρχές και τις αξίες που την εμπνέουν.

Δηλαδή οι θεωρητικοί της αριστεράς που είδαν μια ΑΜΕΣΗ, και εν πολλοίς ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΗ, ευθεία σχέση του εύρους του πορτοφολιού με τις πολιτικές (ταξικές) απόψεις (για τις σχέσεις παραγωγής), και μόνο σπανιότατα και σε πολύ ιδιαίτερες περιπτώσεις (διανοουμένων κυρίως) δέχονταν την εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα, έκαναν λάθος; Καλή η θεωρητική συνέπεια, αλλά εύκολα μπορεί κανείς να ξεφύγει, ειδικά αν έχει ταλέντο, και τελικώς να μείνουν τα πράγματα ως έχουν. Οι τρόποι ένταξης στην Αριστερά μπορεί να μην είναι ευθέως ανάλογοι με το πορτοφόλι, όπως και ο συντάκτης του προαναφερόμενου άρθρου εύκολα και εύστοχα εντοπίζει, αλλάαπό την στιγμή της ένταξης και μετά πρέπει σιγά σιγά το πορτοφόλι να αρχίζει να ευθυγραμμίζεται με τις αριστερές πλέον απόψεις του φορέα του, και το χρήμα να παραμένει για πάντα μέσο στη ζωή και ποτέ να μην γίνεται σκοπός.

Τα ερωτήματα στην προκείμενη περίπτωση παραμένουν αμείλικτα. Ας αφήσουμε κατά μέρος τον πατέρα του. Του ίδιου του Ευκλείδη δεν του πέρασε απ’ το μυαλό, από τότε που αναμείχθηκε με την κεντρική πολιτική σκηνή, να πει έστω αργά, τότε, στον μπαμπά του, να μην του καταθέτει… ό,τι νάναι στους λογαριασμούς του, γιατί μετά πρέπει να αποδείξει πως τα απέκτησε και είναι τουλάχιστον απαξιωτικό να πει ότι του τα ‘δωσε ο μπαμπάς του; Ο ΣΥΡΙΖΑ που από παλιά παραπονείται ότι η διαδικασία «πόθεν έσχες» των πολιτικών είναι «έσχες» αλλά όχι… «πόθεν», θα ικανοποιείτο αν έδιναν τέτοιου νηπιακού επιπέδου εξηγήσεις οι πολιτικοί του αντίπαλοι; Περαιτέρω ερωτώ: Γιατί, όταν ο γιός Μητσοτάκη, θέλει, υποθετικά πάντα, να πάρει μια γερή μίζα, να ταλαιπωρείται με off shore  και με pumpers  και να μην τα δώσει στον μπαμπά του, που είναι γνωστό ότι έχει μια τεράστια περιουσία σε κινητά, ακίνητα, άυλες αξίες, μετρητά, έργα τέχνης, αρχαιολογικά ευρήματα κ.λ.π,  να του τα καταθέσει σε έναν κοινό λογαριασμό, ως προϊόν γενικά οικογενειακής επένδυσης; Θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να πει τίποτα, όταν έτσι έχουν τα πράγματα με τον Ευκλείδη;

Θα έπρεπε ο κάθε αριστερός βουλευτής να χαίρεται όταν ελέγχεται και θα έπρεπε και ο ίδιος να επιδιώκει τον εξονυχιστικό έλεγχο και την γενικότερη κριτική του αξιολόγηση, ώστε να φαίνεται εν τέλει η ηθική του υπεροχή (τήρησης εν τοις πράγμασι των αρχών της αριστεράς) σε σχέση με τους αστούς πολιτικούς του αντιπάλους.  Τα ίδια και …«χειρότερα» ισχύουν και για τον Δ.Τσουκαλά και για τον Α.Μητρόπουλο για διαφορετικούς, αλλά παρεμφερείς λόγους, αν δεν θέλουμε πριν καν να καταλάβει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει γίνει Συνασπισμός «Ριζοσπαστών» Εκατομμυριούχων και αρχίσει να γελάει μαζί μας πλέον όχι μόνο η ελληνική κοινωνία, αλλά και η παρδαλή αιξ.

Πριν τις οποιεσδήποτε αποδείξεις αριστεροσύνης δεν πρέπει ο πολιτικός, δηλαδή ο εκπρόσωπος του λαού,  να ΄ναι κατά το δυνατόν σώφρων και ενάρετος, απαλλαγμένος από πλεονεξία, απληστία, αμετροέπεια, … και βέβαια αβελτηρία; Δεν είναι κοινός τόπος πλέον, που η σύγχρονη ριζοσπαστική αριστερά πρέπει πάντα να το έχει κατά νου, ότι προδικτατορικά ακόμα και διαπρεπείς συντηρητικοί πολιτικοί μπήκαν πλούσιοι ως αστοί στην πολιτικοί και εξήλθαν πένητες, ενώ αυτό άλλαξε άρδην με την μεταπολίτευση; Φυσικά και δεν είπε κανείς ότι οι αριστεροί πολιτικοί πρέπει να πένονται. Αλλά η αριστεροσύνη έγκειται στο ότι ο αριστερός πολιτικός επανεπενδύει αμέσως τις υπερβάλλουσες το μέτρο της απλής αξιοπρεπούς διαβίωσης απολαβές του – είτε τις βουλευτικές, είτε τις ιδιωτικές που του αναλογούν ως ασφαλισμένος επαγγελματίας- όχι στο χρηματιστήριο, αλλά στην ίδια την πολιτική του και στο κόμμα του και δεν αρκείται στο να δικαιολογήσει την προέλευσή τους, ούτε τη νομιμότητά τους και να συνεχίζει μετά να σφυρά αμέριμνα. ` Ετσι μόνο παραμένει το χρήμα, αποδεδειγμένα, μέσο για επίτευξη (υψηλών) στόχων και δεν γίνεται αυτοσκοπός το ίδιο και η συσσώρευσή του. `Εχουμε  πει πολλάκις στους πολιτικούς μας αντιπάλους ότι η νομιμότητα δεν είναι πηγή ηθικής και αυτό ισχύει πρωτίστως για εμάς, και πρωτίστως τώρα που 350.000 οικογένειες κάνουν γιορτές όχι μόνο χωρίς ρεύμα, αλλά ούτε καν χωρίς επαρκή διατροφή, παλεύοντας με το κρύο και το σκοτάδι. Ακόμα χειρότερα, τα πράγματα μας προκαλούν αιδήμονα αμηχανία όταν σε μερικές περιπτώσεις (ευτυχώς πολύ λίγες ακόμα) αριστερών πολιτικών, οι πράξεις τους και η διαχείριση τους δεν πληροί τα εχέγγυα ούτε της τυπικής νομιμότητας.

Με την ειδική ευκαιρία του άρθρου αυτού,  θα ήθελα να τονίσω τα εξής:

Δεν πρέπει επ’ουδενί να δίνουμε την εντύπωση ενός τσούρμου πεινασμένων για εξουσία, με διαφορετικό απλώς πρόσημο απ’ τους προηγούμενους, που συνωστίζεται για να μοιράσει, σε εαυτούς και αλλήλους, οφίτσια και ρουσφέτια, πλην όμως …αξιοκρατικά αυτή την φορά. Ούτε πρέπει να φαινόμαστε σαν τους πεπειραμένους ταχυδακτυλουργούς των τυπικών διαδικασιών της παρούσας διακυβέρνησης που ερμηνεύουν τα καταστατικά, τους κανονισμούς και τις κείμενες διατάξεις κατά το δοκούν και όπως τους συμφέρει, διαφορετικά εφευρίσκουν ένα τυπικό πάτημα για να τα παρακάμπτουν όλα, κυβερνώντας με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου… για το καλό της χώρας. Ούτε πρέπει να θέτουμε εαυτούς υπεράνω κριτικής, …επειδή είμαστε αντικορφομιστές ως αριστεροί και απ την αρχή συνεπείς κατά του μνημονίου και ο κάθε σύντροφος Ευκλείδης είναι καλό παιδί, και γενικά ντερβίσης, (αριστερός) τσίφτης και καραμπουζουκλής.

Πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν έρθει στην εξουσία, Να εγκαινιάσει μια νέα σχέση με τις διαδικασίες τυπικής νομιμότητας του Συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής αναδεικνύοντας το ουσιαστικό τους υπόβαθρο και τις ανθρωπιστικές και δημοκρατικές αρχές και αξίες που υποφώσκουν σε αυτές και στυλοβατούν όλο το κοινοβουλευτικό σύστημα, κάτω απ’ την  φαινομενικά κενή περιεχομένου, άκαμπτη τυπική νομιμότητα της σημερινής πλειοψηφίας.

Να θωρακίσει τους θεσμούς, την αυτοτέλεια του βουλευτή, να διασφαλίσει τον διάλογο και την ουσιαστική επιχειρηματολογία στη Βουλή μακριά από εντυπωσιασμούς και μονόλογους κωφών κομματόσκυλων.

Να θεσπίσει τον ουσιαστικό έλεγχο του «πόθεν έσχες» των βουλευτών, με την περιγραφή και απόδειξη της πλήρους διαδρομής κάθε περιουσιακού στοιχείου και των μέσων με τα οποία αυτό αποκτήθηκε σε βάθος χρόνου.

Να αλλάξει τον τρόπο ελέγχου και καταλογισμού ποινικής ευθύνης όλων των πολιτικών επί το αυστηρότερο, όπως και να επιμηκύνει τα χρονικά περιθώρια γι αυτό (παραγραφές, αποσβεστικές προθεσμίες).

Πριν θεσπίσει ένα δίκαιο φορολογικό συστημα,

Να απαγορεύσει τη λειτουργία των offshore εταιριών στην ελληνική επικράτεια, όπως και κάθε τύπου εταιριών με κρυφούς εταίρους και μετόχους -έτσι απλά, με ένα άρθρο- που είναι ο προάγγελος της μίζας και το στήριγμα της φοροδιαφυγής του μεγάλου και του μεσαίου κεφαλαίου, και

…Στους υπόλοιπους επαγγελματίες φοροφυγάδες κεφαλαιούχους (εφοπλιστές, βιομήχανους), οι οποίοι έχουν «πάρει εργολαβικά» και τις εθνικιστικές κορώνες περί σωτηρίας της πατρίδος και ελληνισμού (και αυτό είναι διπλά εξοργιστικό), και στον παλαιόθεν μόνιμο εκβιασμό τους ότι αν παραζοριστούν φορολογικά, θα αναχωρήσουν (ή θα αλλάξουν σημαία στα πλοία τους), μετά λύπης τους πάντα, προς άλλους καλύτερους φορολογικούς παραδείσους, αφήνοντας την πατρίδα (που τόσο αγαπούν κατά τ’άλλα) με περισσότερους ανέργους και με χαμένα και αυτά τα κεφάλαια, η απάντηση της αριστεράς πρέπει ΝΑ είναι όμοιας βαρύτητας του εθνοπροδοτικού εκβιασμού που συστηματικά επιχειρούν, με διοικητικές και ποινικές κυρώσεις: «Ιδιώνυμο»… ατιμωτικό ποινικό αδίκημα με ποινή κάθειρξης, δήμευση των υπολοίπων στοιχείων τους, κινητών και ακινήτων, απώλεια της ελληνικής υπηκοότητας και απαγόρευση επανεισόδου στη χώρα, όταν εν τέλει ξεκουμπιστούν. Δεν είναι δυνατόν να μπαίνει φυλακή ο μέσος `Ελληνας πολίτης για μικροχρέη προς το Δημόσιο, ή να χάνει την περιουσία του, και  νομοταγείς πολίτες (με ό,τι μπορεί να επισύρει αυτή η λέξη για έναν αριστερό) που ποτέ δεν χρώσταγαν πουθενά αίφνης να καταδικάζονται να ζουν σε συνθήκες 19ου αιώνα, επειδή ΔΕΝ έχει την οικονομική δύναμη και το θράσος να εκβιάσει το Δημόσιο – διότι περί αυτού επί της ουσίας πρόκειται. Ο.Κ! είναι σοβαρό επιχείρημα ότι αυτοί ψήφιζαν την πασοκονεοδημοκρατία, αλλά νομίζω (γνώμη μου) ότι αρκετά πλήρωσαν- κι αυτό το λέω εγώ που είχα πληγεί συστηματικά απ το σύστημα αυτό- κι  αφήστε να γαυγίζουν όσο θέλουν τα μαντρόσκυλα της εξουσίας και του καπιταλισμού στα κανάλια και στις εφημερίδες. Ένα είναι βέβαιο: Λιγότερα απ ό,τι εισπράττει σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο από δαύτους αποκλείεται να είναι αυτά που θα εισπραχθούν, αν εφαρμοστούν έστω και μερικές εκ των ως άνω προτεινομένων  ρυθμίσεων, αν σκεφτεί ειδικά κανείς ότι οι περισσότεροι εφοπλιστές πληρώνουν συμβολικά ετήσιο φόρο ένα πεντοχίλιαρο (!;;) – όσο πλήρωνα εγώ δηλαδή τις «καλές» εποχές, ως μικρομεσαίος δικηγόρος και μικροϊδιοκτήτης, χωρίς κανέναν εργαζόμενο στις υπηρεσίες μου.

Περαιτέρω, το ότι η χώρα περνά μια πρωτοφανή κρίση που τα υπόλοιπα αντιπολιτευτικά κόμματα (κοινοβουλευτικά και μη), εγκλωβισμένα στις ιδεοληψίες τους, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν δίνει άλλοθι στον ΣΥΡΙΖΑ να ξεχάσει ότι στόχος του είναι ο σοσιαλισμός, ούτε καθιστά την σοσιαλιστική αλλαγή της οικονομίας και της κοινωνίας ένα μαξιμαλιστικό ανεπίκαιρο στόχο.  Το ότι πρώτα πρέπει να αντιμετωπιστεί η κρίση, να σταματήσει η ανθρωποθυσία, να απολογηθούν οι υπαίτιοι, να νοιώσει ο λαός δικαιοσύνη και ισότητα και κυρίως να ακούσει το ηχηρό σάλπισμα του τέλους της επίθεσης εναντίον του, δεν σημαίνει ότι μετά θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια, επαναπαυμένοι/ες στις «δάφνες» μας, διατηρώντας στάσιμη τη δημιουργηθείσα κατάσταση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα αριστερά κινήματα εκείνα που έγκαιρα έθεσαν και κοινοποίησαν με καθαρότητα τον απώτερο στόχο τους χωρίς παλινωδίες, σε συγκυρίες που δεν προσφέρονταν για κάτι τέτοιο, όπως η ξένη κατοχή, και δεν αρκέστηκαν στην απελευθέρωση από αυτήν, ήταν κι αυτά που πέτυχαν τελικά τον απώτερο στόχο τους (Τίτο, Μάο), όποια κι αν είναι ΣΗΜΕΡΑ η κριτική μας σε αυτόν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: