ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ, ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

Αναδημοσίευση από το RPROJECT.GR άρθρου του Χρήστου Λάσκου

Η ελληνική καπιταλιστική τάξη έχει βρει την ευκαιρία μέσα στην κρίση, για να εκτοξεύσει τα ποσοστά εκμετάλλευσης των εργαζομένων σε διαστημικά ύψη. Έτσι, ώστε να επαυξήσει τους λόγους που επαξίως την ανακήρυσσαν στην πιο εκμεταλλευτική εργοδοσία της Ευρώπης εδώ και είκοσι τουλάχιστον χρόνια.

Βάσει των πλη­ρο­φο­ριών των με­γά­λων ΜΜΕ –όταν προ­κά­νουν από το να κα­τα­σπα­ρά­ζουν τον Πε­λε­γρί­νη-  η τρόι­κα, με­τα­ξύ άλλων, ένα­ντι των οποί­ων ο Σα­μα­ράς, ο Βε­νι­ζέ­λος, ο Κυ­ριά­κος και ο Βρού­τσης δί­νουν των υπέρ πά­ντων αγώνα, έχει θέσει και την απαί­τη­ση της απε­λευ­θέ­ρω­σης των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων.

Προ­σο­χή! Να εμπε­δω­θεί!

Δεν είναι οι συ­μπα­τριώ­τες μας κα­πι­τα­λι­στές που προ­ω­θούν αυτό το αί­τη­μα. Όχι! Οι «πι­στω­τές» το θέ­τουν και η κυ­βέρ­νη­ση αν­θί­στα­ται επί­μο­να. Αν, τε­λι­κά, γίνει απο­δε­κτό θα είναι προ­κει­μέ­νου «να μη λη­φθούν ορι­ζό­ντια μέτρα». Αν, δη­λα­δή, γίνει απο­δε­κτό θα είναι και πάλι για το γε­νι­κό καλό.

Αλλά, προς Θεού! Μην πι­στέ­ψει κα­νείς πως εμπλέ­κο­νται τα εγ­χώ­ρια αφε­ντι­κά. Ας μη γίνει και μια τέ­τοια αδι­κία. Δεν φτά­νει που δεν πλη­ρώ­νουν φό­ρους και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες και, εξαι­τί­ας αυτού, διά­φο­ροι κα­κό­πι­στοι κα­τσα­πλιά­δες τους κα­τη­γο­ρούν για φο­ρο­κλο­πή, φο­ρο­α­πο­φυ­γή, φο­ρο­δια­φυ­γή και ει­σφο­ρο­δια­φυ­γή, θα ήταν πολύ να επέ­πι­πτε επί της κε­φα­λής τους και αυτή η άθλια  κα­τη­γο­ρία.

Η αλή­θεια είναι, βέ­βαια, πως με­ρι­κές φορές έχουν «δοθεί» με­τα­ξύ τους. Έτσι, έχει διαρ­ρεύ­σει με πολ­λούς τρό­πους πως τα μνη­μό­νια έχουν, σε ό,τι αφορά τα ερ­γα­σια­κά κυ­ρί­ως, γρα­φεί δια χει­ρός των ελ­λη­νι­κών ερ­γο­δο­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων μέχρι και την τε­λευ­ταία τους λε­πτο­μέ­ρεια. Με απλά λόγια, όλα όσα απο­δί­δο­νται στην τρόι­κα σε ό,τι αφορά μι­σθούς, συ­ντά­ξεις, απο­ζη­μιώ­σεις, απο­λύ­σεις, συμ­βά­σεις… δεν είναι παρά ει­ση­γή­σεις των συ­μπα­τριω­τών μας κα­πι­τα­λι­στών, που έχο­ντας παπά δεν αφή­νουν την ευ­και­ρία να πάει χα­μέ­νη.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό, συ­γκε­κρι­μέ­νο και πρό­σφα­το πα­ρά­δειγ­μα ο κλά­δος του εμπο­ρί­ου. Ως γνω­στόν, ο πα­ρα­δο­σια­κά, αλλά και σή­με­ρα, πε­πει­σμέ­νος νε­ο­δη­μο­κρά­της Βα­σί­λης Κορ­κί­δης, πρό­ε­δρος της Εθνι­κής Συ­νο­μο­σπον­δί­ας Ελ­λη­νι­κού Εμπο­ρί­ου, πε­ρι­φέ­ρε­ται χρό­νια τώρα στα κα­νά­λια ως αντι­μνη­μο­νια­κός, πο­λέ­μιος της ύφε­σης και αγω­νι­στής υπέρ της ανα­πτύ­ξε­ως των ψυχών ημών. Πράγ­μα που κα­θό­λου δεν τον εμπο­δί­ζει, βέ­βαια, ως εκ­πρό­σω­πος των ερ­γο­δο­τών του κλά­δου να δίνει, μήνες τώρα, τη μάχη την καλή «για το ελ­λη­νι­κό εμπό­ριο» προ­κει­μέ­νου οι μέσοι μι­σθοί να μειω­θούν κατά ένα 20% πε­ρί­που βάσει της προ­τει­νό­με­νης από τα αφε­ντι­κά νέας συλ­λο­γι­κής σύμ­βα­σης. Αλ­λιώς, άλ­λω­στε, με πόνο ψυχής, θα ήταν ανα­γκα­σμέ­νοι να πε­ρά­σουν σε ατο­μι­κές συμ­βά­σεις. Και θα είχαν εξα­να­γκα­στεί βάρ­βα­ρα σε μια τέ­τοια στάση στο μέτρο που οι συν­δι­κα­λι­στές, όπως πάντα, θα τους είχαν βάλει το μα­χαί­ρι στο λαιμό!

Ας το δούμε από λίγο πιο κοντά. Όπως δια­βά­ζου­με στην Εφη­με­ρί­δα των Συ­ντα­κτών της Τρί­της 3 Δε­κεμ­βρί­ου, στο ελ­λη­νι­κό εμπό­ριο «… με­τα­ξύ 2008 και 2013 οι πλη­ρω­μέ­νες από τον ερ­γο­δό­τη υπε­ρω­ρί­ες μειώ­θη­καν κατά 53.3%, ενώ οι απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρί­ες αυ­ξή­θη­καν κατά 76.4%, με θύ­μα­τα κυ­ρί­ως τις γυ­ναί­κες ερ­γα­ζό­με­νες. Σή­με­ρα το 77.4% των υπε­ρω­ριών που κά­νουν οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν αμεί­βε­ται, όταν το αντί­στοι­χο πο­σο­στό το 2008 ήταν 47.6%».

Νο­μί­ζω, το πιο εν­δια­φέ­ρον στο πα­ρα­πά­νω πα­ρά­θε­μα δεν είναι η πε­ρι­γρα­φό­με­νη πα­ρό­ξυν­ση της εκ­με­τάλ­λευ­σης μέσα στην κρίση. Αυτό που σο­κά­ρει (sic) είναι το γε­γο­νός πως «προ κρί­σης» οι λε­βέ­ντες ερ­γο­δό­τες μας δεν πλή­ρω­ναν μία στις δύο υπε­ρω­ρί­ες. Που πάει να πει, με απλά λόγια, πως η κρίση, στο συ­γκε­κρι­μέ­νο πεδίο, επέ­τρε­ψε να με­τε­ξε­λι­χτεί το ξέ­φρε­νο πάρτι σε διο­νυ­σια­κό όργιο.

Και αυτό δεν το απαί­τη­σε η τρόι­κα. Ούτε εξα­να­γκά­στη­κε ο έμπο­ρας να ρου­φά­ει το αίμα με μπου­ρί. Μάλ­λον από­λαυ­ση του προ­ξε­νεί, όπως πάντα.

Έχω γίνει κου­ρα­στι­κός, ίσως. Θα το ξα­να­πώ, όμως. Απλώς αυτή τη φορά, θα το πω δα­νει­ζό­με­νος τα λόγια του Ηλία Ιω­α­κεί­μο­γλου: «Εντυ­πω­σια­κή είναι πλέον η επι­τυ­χία της ασκού­με­νης οι­κο­νο­μι­κής και διαρ­θρω­τι­κής πο­λι­τι­κής να αυ­ξή­σει κα­τα­κό­ρυ­φα τον λόγο κερ­δών / μι­σθών (όπως αυτός εξει­δι­κεύ­ε­ται στο διά­γραμ­μα, είτε ως δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μα των εται­ρειών προς αμοι­βές ερ­γα­σί­ας είτε ως μικτά κέρδη προ φόρων προς αμοι­βές ερ­γα­σί­ας). Μά­λι­στα, αυτή η άνο­δος του λόγου κερ­δών / αμοι­βής ερ­γα­σί­ας υπερ­βαί­νει κατά πολύ την αντί­στοι­χη άνοδο που πα­ρα­τη­ρεί­ται και στην Ισπα­νία, την Κύπρο και την Ιρ­λαν­δία, είτε επει­δή στην Ελ­λά­δα η δια­δι­κα­σία της κι­νε­ζο­ποί­η­σης εκ­κί­νη­σε νω­ρί­τε­ρα είτε επει­δή απο­δί­δει τα­χύ­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα.

Για όσους, λοι­πόν, ανή­κουν στις κοι­νω­νι­κές τά­ξεις που ζουν χάρη στην ερ­γα­σία τους, η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία δεν είναι κα­θό­λου success story, ενώ για όσους ζουν από τα κέρδη του κε­φα­λαί­ου τους, τα πράγ­μα­τα είναι δια­φο­ρε­τι­κά. Θα ήταν μάλ­λον απί­θα­νο να μην θε­ω­ρούν ως επι­τυ­χη­μέ­νη μια πο­λι­τι­κή που απο­διαρ­θρώ­νει ή εξου­δε­τε­ρώ­νει όλους τους θε­σμούς προ­στα­σί­ας της ερ­γα­σί­ας, μειώ­νει κα­τα­κό­ρυ­φα τις απο­δο­χές των ερ­γα­ζο­μέ­νων και τις όποιες υπο­χρε­ώ­σεις της επι­χεί­ρη­σης ένα­ντι της κοι­νω­νί­ας (πλην της φι­λαν­θρω­πί­ας των εται­ρειών που ανα­πτύσ­σε­ται ως το ευ­τε­λές και προ­σβλη­τι­κό υπο­κα­τά­στα­το του κοι­νω­νι­κού κρά­τους). Αυτό εξη­γεί πι­θα­νό­τα­τα και το κλίμα αι­σιο­δο­ξί­ας που κα­τα­γρά­φε­ται στους δεί­κτες οι­κο­νο­μι­κού κλί­μα­τος των τε­λευ­ταί­ων μηνών, αλλά και την γε­νι­κό­τε­ρη ευ­φο­ρία της αστι­κής τάξης και τον αντι­κα­το­πτρι­σμό του success story».

Πάει να πει, η ελ­λη­νι­κή κα­πι­τα­λι­στι­κή τάξη έχει βρει την ευ­και­ρία μέσα στην κρίση, για να εκτο­ξεύ­σει τα πο­σο­στά εκ­με­τάλ­λευ­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε δια­στη­μι­κά ύψη. Έτσι, ώστε να επαυ­ξή­σει τους λό­γους που επα­ξί­ως την ανα­κή­ρυσ­σαν στην πιο εκ­με­ταλ­λευ­τι­κή ερ­γο­δο­σία της Ευ­ρώ­πης εδώ και εί­κο­σι του­λά­χι­στον χρό­νια.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, βάσει των στοι­χεί­ων της AMECO (www.​ioakimoglou.​net), ο λόγος κερ­δών/μι­σθών στην Ελ­λά­δα, για τις εται­ρί­ες, από 1.2, που ήταν πάνω κάτω στα χρό­νια 1995-2009, έφθα­σε στο 1.7 το 2013. Οι αντί­στοι­χοι αριθ­μοί για την Ισπα­νία και την Πορ­το­γα­λία είναι πε­ρί­που 0.6 (1995-2009) και 0.75 (2013). Στη Γαλ­λία ο λόγος αυτός δια­τη­ρή­θη­κε σχε­δόν στα­θε­ρός στο 0.5 σε όλη την πε­ρί­ο­δο 1995-2013 –με μικρή πτω­τι­κή τάση στα χρό­νια της κρί­σης. Στη Γερ­μα­νία, τέλος, δια­πι­στώ­νε­ται μια αύ­ξη­ση από πε­ρί­που 0.5 σε 0.8 με­τα­ξύ 1995 και 2007, για να πέσει σχε­δόν στο 0.7 το 2013.

Τα στοι­χεία είναι συ­ντρι­πτι­κά και απο­λύ­τως προ­κλη­τι­κά. Ο συ­γκε­κρι­μέ­νος δεί­κτης έχει τιμή από υπερ­δι­πλά­σια έως υπερ­τρι­πλά­σια στη γα­λά­ζια μας πα­τρί­δα σε σχέση με τους λοι­πούς ευ­ρω­παϊ­κούς κα­πι­τα­λι­σμούς, βό­ρειους και νό­τιους, κε­ντρι­κούς και πε­ρι­φε­ρεια­κούς.

Κι όποιος δεν κα­τα­λα­βαί­νει δεν ξέρει πού πατά και πού πη­γαί­νει. Ιδίως αν είναι αρι­στε­ρός, οσο­δή­πο­τε αντι­ι­μπε­ρια­λι­στής ή πα­τριώ­της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: