Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΚΡΗ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

του Φάνη Στρατουδάκη

Η θεωρία των δύο άκρων καλά κρατεί από μερίδα της κυβέρνησης, ακόμα και μετά την άσκηση ποινικής δίωξης κατά της ναζιστοσυμμορίας της Χρυσής Αυγής, που υποτίθεται ότι είναι το ένα εκ των δύο όμοιων άκρων. Η βία των επιτιθεμένων εξομοιώνεται με αυτήν των αμυνόμενων, οι διαβαθμίσεις καταργούνται… απ’ όπου κι αν προέρχονται, τα πταίσματα εξομοιώνονται με τα κακουργήματα, η ψυχολογική με την σωματική βία και, ακόμα χειρότερα, η λεκτική βία με τις εν ψυχρώ ανθρωποκτονίες, οι μαυραγορίτες και οι Χίτες με τους Ελασίτες, ο Γράμμος με το Μελιγαλά κ.ο.κ.

Τα επιχειρήματα που επικαλούνται οι οπαδοί αυτής της ανιστόρητης θεωρίας έχουν να κάνουν:

α) με το ότι παραδοσιακά η αριστερά και τα κομμουνιστικά κόμματα ακόμα και σήμερα επιδιώκουν ενάντια στο Σύνταγμα την ανατροπή του αστικοδημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης και του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, όπως και η άκρα δεξιά (αυτή όχι και τόσο φανατικά το τελευταίο),

β) με το ότι τα αριστερά κόμματα θέτουν ως υπέρτατο νόμο, πάνω από το θεσπισμένο, σύμφωνα με την συνταγματική προβλεπόμενη διαδικασία νόμο, άλλες αξίες, όπως «το δίκιο του εργάτη», την ισότητα, την αλληλεγγύη κ.λ.π, με τον ίδιο τρόπο που θέτουν οι ακροδεξιοί τις δικές τους αξίες, όπως την καθαρότητα της φυλής, την προστασία της πατρίδος απ’ τους θεωρούμενους εχθρούς της κ.λπ.

γ) με την αυτοαναφορική διαπιστωτική παραδοχή ότι το κράτος έχει το μονοπώλιο της άσκησης βίας με τις ένοπλες δυνάμεις του και τις δυνάμεις καταστολής και συνεπώς κάθε άλλη άσκηση βίας, απ’ όπου κι αν προέρχεται, είναι ανομιμοποίητη.

Αρχίζοντας απ το τελευταίο, πρέπει να τονίσουμε ότι αν οποιαδήποτε άσκηση βίας νομιμοποιείται μόνο αν προέρχεται πράγματι από το κράτος… θα βρισκόμασταν ακόμα σε πρωτόγονες κοινωνίες, αφού η ιστορία δεν γνωρίζει κράτος που να έδωσε την εξουσία και να παρείχε τη νομιμοποίηση της άσκησης βίας από τους πολίτες να το ανατρέψουν και να το καταλύσουν (έστω και για να το βελτιώσουν). Το ζήτημα της νομιμότητας έχει να κάνει συνεπώς με την κρίσιμη μάζα, με την πλειοψηφία, που σχηματίζεται για να επιδιώξει την ανατροπή ή την επανάσταση, η οποία με τη σειρά της παράγει το δικό της δίκαιο και θεσπίζει νέους νόμους. Αν η αριστερά εννοούσε την ανατροπή του αστικοδημοκρατικού τρόπου διακυβέρνησης με την έννοια του πραξικοπήματος από μια (πεφωτισμένη ή μη) μειοψηφία, όπως δεν έχει πρόβλημα να το εννοεί η ακροδεξιά, τότε μόνο το επιχείρημα αυτό θα μπορούσε να ευσταθεί.

Περαιτέρω, το ότι η αριστερά θέτει κάποιες δικές της αξίες ως υπέρτερες του Νόμου (π.χ. «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» που ειρωνικά επαναλαμβάνει ο κος Βορίδης), όπως η ακροδεξιά θέτει τις δικές της, αυτό είναι απολύτως θεμιτό αφού αυτό έχει να κάνει με την ελευθερία των ιδεών και της σκέψης. Είναι δικαίωμά μου να θεωρώ ότι «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», όπως ο άλλος μπορεί να θεωρεί ότι είναι δικαίωμα σε κάθε επιχειρηματία που απειλείται να φορολογηθεί κανονικά να μεταφέρει την επιχείρησή του στο εξωτερικό, ή ότι οι Εβραίοι, ή κάποιοι άλλοι, τον ψεκάζουν επειδή ήρθε απ τον Σείριο για να διαδώσει έναν ανώτερο πολιτισμό. Τσάμπα και ελεύθερα είναι το να πιστεύει και να διακηρύσσει ο καθένας ό,τι θέλει. Ο ναζιστής που, παρόλο που μοιάζει με αυστραλοπίθηκο και κακή επανάληψη του homo sapiens, θεωρεί και διακηρύσσει ότι είναι ανώτερη φυλή και θέλει να αναβιώσει το Νταχάου για να στείλει εκεί τους… «Άλλους», μπορεί να μας είναι γραφικά κωμικός, ή αποκρουστικός, ως άνθρωπος, αλλά δεν παραβιάζει κανένα νόμο, μέχρι να αρχίσει να εφαρμόζει τις ιδέες αυτές. Έτσι λοιπόν δεν πρέπει να συμφύρουμε και να συγχέουμε την ελευθερία των ιδεών, όσο παράλογες κι αν είναι αυτές, με την παρανομία που προκύπτει απ την προσπάθεια εφαρμογής τους. [Μόνο στη Γερμανία, λόγω του παρελθόντος της, απαγορεύεται ακόμα και η εκφορά ορισμένων ιδεών όπως συγκεκριμένα: η άρνηση του Ολοκαυτώματος.]

Μια άλλη σημαντική διαφορά (απ’ τις δεκάδες που μπορούν να αναφερθούν) μεταξύ των δύο άκρων που κάποιοι βιάζονται, βιάζοντας τις έννοιες και την κοινή λογική, να εξισώσουν, είναι η χαρακτηριστική ευκολία με την οποία η άκρα δεξιά απαρνείται τις ιδέες της όταν απειλείται η βολή της, τελείως αντίθετα απ την πρακτική (υποστήριξης των ιδεών της) της αριστεράς. Είχαν πει ότι θα ξανάρθουν «κι η γη θα τρέμει» αλλά «πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις», στη δίκη της Νυρεμβέργης οι πρωτοκλασάτοι ναζίδες εμφανίστηκαν σαν άβουλα στρατιωτάκια που υπάκουαν απλώς διαταγές, δεν είχαν ιδέα περί επιβολής της ανωτερότητας της αρίας φυλής και φυσικά ούτε άκουσαν τίποτα για το Ολοκαύτωμα. Ομοίως και οι εδώ «εθνικιστές», αντίθετα απ’ την brutal, μόνο όταν «μας παίρνει», και την σύμφωνα με τα δικά τους λεγόμενα, «πρόσεξε μη σχίσεις κανά καλτσόν» λογική τους, όταν ήρθαν αντιμέτωποι με τη… μπουζού, απαρνήθηκαν οποιαδήποτε σχέση:

1) με το ναζισμό (έχει να κάνει με τα νάζια αυτή η λέξη;),

2) με τη στρατιωτική διάρθωση(Ποιο στρατό; Εξαπεταξάμην το στράτευμα και την 21η Απριλίου),

3) τις ομοιόμορφες ενδυμασίες(Μόδα είναι μωρέ, φόρεσα ένα μάυρο κομπινεζόν και βγήκα! ένα – δύο, ένα – δυό!),

4) με τα όπλα(Α! Στο καλό! Δε το πιστεύω! Τρία όπλα στο σπίτι μου, μια σιδερογροθιά, δύο στιλέτα, …σα κι αυτά που βρίσκει κανείς συνέχεια στο σπίτι του μέσου έλληνα, ξεχασμένες σφαίρες στη τσάντα μου, κι ένα ρόπαλο να κρατά τη σημαία!),

5) τα τάγματα εφόδου που «ακονίζουν τις ξιφολόγχες στο πεζοδρόμιο»(Αν είπα εγώ τέτοιο πράμα, να πέσει φωτιά να με κάψει!),

6) με το ίδιο τους το καταστατικό(Α! ένα καταστατικό! Άλλο απ’ αυτό που καταθέσαμε στον Άρειο Πάγο! -…λες και θα το έκανε δεκτό ο Άρειος Πάγος αν κατέθεταν το πρώτο και κανονικό),

7) με τις σχεδιασμένες άνανδρες μαζικές επιθέσεις σε ανυπεράσπιστους ανθρώπους, που η κοιλιά τους έχει φθάσει στην πλάτη απ’ την πείνα κ.λπ.

Όταν οι οπαδοί τους τούς φωνάζουν να «κρατήσουν γερά» όπως ακούστηκε, ήξεραν άραγε ότι στον ανακριτή απαρνήθηκαν τα πάντα και ήταν μια προτροπή να κάνουν ακόμα περισσότερο την … «πάπια», ή νόμιζαν ότι πρόκειται να υποβληθούν σε φρικτά βασανιστήρια προκειμένου να αλλαξοπιστήσουν; Τι πράγμα να «κρατήσουν γερά» λοιπόν;

Πόσο αντίθετη, αντίστροφη, αντίρροπη ήταν, είναι και θα είναι η στάση της Αριστεράς!

Πόσοι που χωρίς καν να έχουν εμπλακεί σε παράνομες πράξεις, αλλά απλώς για τις ιδέες τους, διώχθηκαν και φυλακίστηκαν, όχι στις ειδικές πτέρυγες του Κορυδαλλού (τι είπατε για τα καλτσόν;), αλλά στο κάτεργο του Καλπακίου, στα αντίσκηνα της Μακρονήσου και της Γυάρου και δεν απαρνήθηκαν τις ιδέες αυτές, δεν λύγισαν, δεν υπέγραψαν. Βέβαια, για να είμαστε και δίκαιοι: άλλο πράγμα να υπερασπίζεσαι την ιδέα να κάνεις τον συνάνθρωπό σου σαπούνι, κι άλλο να υπερασπίζεσαι την υποχρέωσή σου να τον υπερασπιστείς μέχρι τέλους ακόμα κι αν γίνεις κι εσύ σαπούνι μαζί του… «Ενσυνειδήτως θεώρησα τις ιδέες ως υλικές δυνάμεις», είχε πει ο τελευταίος μεγάλος μαρξιστής φιλόσοφος, ο Λουί Αλτουσέρ, και είχε απόλυτα δίκιο! Η ηθική ανωτερότητα της αριστεράς είναι τόσο προφανής και δεδομένη που αντιλαμβανόμαστε γιατί άνθρωποι όπως ο Σαρτρ έλεγαν: Προτιμώ να έχω άδικο με τους αριστερούς, παρά δίκιο με τους δεξιούς! Κι όμως, αντίθετα με όποιον γνωρίζει στοιχειωδώς ιστορία, κάποιοι σήμερα σε αυτή τη χώρα επιμένουν να ταυτίζουν την αριστερά με την άκρα δεξιά!

Και επειδή με την θεωρία των δύο άκρων ο μνημονιόπληκτος κόσμος δεν πρόκειται να βγάλει άκρη, πρέπει να επισημάνουμε ότι το μοναδικό παράδειγμα με θάνατο ανθρώπων από το «έτερο» υποτιθέμενο άκρο (αυτό της αριστεράς), που επικαλούνται οι σχεδιαστές της θεωρίας αυτής είναι οι τραγικοί νεκροί της Μarfin, που ανάγκασε ο Βγενόπουλος να εργαστούν εκείνη την μέρα και τους αμπαροκλείδωσε μέσα χωρίς σύστημα ασφαλείας, έξοδο διαφυγής και πυροπροστασία (υπάρχει σχετική δικαστική απόφαση επ’ αυτού). Οι θάνατοι αυτοί, κατά ένα σουρρεαλιστικό τρόπο χρεώνονται στην αριστερά εν γένει ως ισοσταθμιστική συμπτωματολογία των βιαιοτήτων της άκρας δεξιάς! (;)

Όμως, όλοι θυμούνται ότι μετά το τραγικό εκείνο συμβάν επίκειτο εντός ολίγων ημερών η σύλληψη των δραστών, οι οποίοι είχαν εντοπιστεί από τις κάμερες (και μάλιστα πρωτοστατούσε και μια γυναίκα), και ναι μεν είχαν καλυμμένα τα πρόσωπα αλλά είχαν εντοπιστεί και σε άλλο βίντεο στην αρχή της πορείας που δεν είχαν καλύψει ακόμα τα πρόσωπά τους. Η υπόθεση ξαφνικά σταμάτησε να απασχολεί τα ΜΜΕ και από πρώτη είδηση τις πρώτες μέρες σε δύο εβδομάδες εξαφανίστηκε τελείως και εμφανίστηκε ξανά τώρα ως «χρεωμένη» στην αριστερά.

Το τι συνέβη μετά την ανάλυση του βίντεο είναι νομίζω προφανές αν αναλογιστεί κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες αριστερές δυνάμεις από το 2008 παρέπεμπαν στο διαδίκτυο που είχε κατακλυστεί από διάφορα βίντεο στα οποία και τυφλός ακόμα θα μπορούσε να διακρίνει τα Μ.Α.Τ και τους χρυσαυγίτες μαζί με αστυνομικούς με πολιτικά και άλλους παρακρατικούς να συνεργάζονται και να επιδράμουν μαζί ή οι τελευταίοι να προστατεύονται (αντί να συλλαμβάνονται) απ’ τους πρώτους.

Σήμερα νομίζουν ότι απομακρύνοντας 10 αστυνομικούς χρυσαυγίτες και 2 αστυνομικούς διευθυντές θα λυθεί το πρόβλημα, που οι ίδιοι εξέθρεψαν και θα αφήσουν τη θολούρα της θεωρίας των δύο άκρων να συνεχίζει να κάνει τη βρώμικη δουλειά εναντίον της αριστεράς. Δυστυχώς οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και στα εκλογικά τμήματα πέριξ της ΓΑΔΑ που ψήφισαν με ειδικούς καταλόγους το 2012, η Χρυσή Αυγή, κατά έγκυρους υπολογισμούς, πήρε ποσοστό κοντά στο 50% απ’ τους αστυνομικούς! Επομένως ας μην πέφτουν απ τα σύννεφα σήμερα με τις καταγγελίες ελλήνων και αλλοδαπών (που υπήρχαν εξάλλου από τότε) για την βαθιά διάβρωση, σχεδόν πλήρη άλωση, της αστυνομίας των σωμάτων ασφαλείας, αλλά και των ενόπλων δυνάμεων από τη Χρυσή Αυγή και τις φασιστικές ιδέες γενικότερα. Μνημονιακός δημοσιογράφος που γνωρίζει εκ των ένδον την έκταση του προβλήματος, έφθασε στο σημείο, μεταξύ αστείου και σοβαρού, να προτείνει, αντί να καλυφθούν οι απαιτούμενες διαθεσιμότητες 12.500 ανθρώπων από τα πληγέντα επαγγέλματα, να απολυθούν σούμπιτοι 12.500 αστυνομικοί (ως σχεδόν βέβαιο ότι οι μισοί τουλάχιστον είναι χρυσαυγίτες!) ! Κάτι θα ξέρει παραπάνω από εμάς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: