Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Αναδημοσίευση από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ άρθρου του ΓΙΑΝΝΗ ΤΖΩΡΤΖΗ*

Ο προεκλογικός αγώνας στη Γερμανία βρίσκεται στο απόγειό του και βαίνει μάλιστα εν μέσω υψηλών (φυσικών) θερμοκρασιών. Ενώ, δε, κορυφώνονται εκεί οι αντιπαραθέσεις, σε εσωτερικά κυρίως θέματα, ορισμένοι παρ’ ημίν περιγράφουν ήδη το νέο πλαίσιο πολιτικής που θα εφαρμόσει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε μια νέα κυβέρνηση Μέρκελ!

Έστω κι αν αυτοί γνωρίζουν κάτι που οι λοιποί αγνοούμε, γεγονός πάντως είναι ότι αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συναρτούν θέματα πολιτικών τους με την έκβαση της τρέχουσας γερμανικής εκλογικής αναμέτρησης. Εν όψει των κρίσιμων για όλη την Ευρώπη γενικών βουλευτικών εκλογών στη Γερμανία τον επόμενο μήνα, τα γεγονότα που εκτυλίσσονται εντός ή λαμβάνουν χώρα εκτός, στο πλαίσιο της Ε.Ε., αποκτούν άμεσα μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Τέτοια, που η πολιτική τους δυναμική θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά το υφιστάμενο σκηνικό συσχετισμών σε προεκλογικό επίπεδο. Σε κάθε περίπτωση, δε, εφτά εβδομάδες είναι σημαντικός πολιτικός χρόνος για να συμβούν πολλά ακόμη και στη Γερμανία.

Χρήσιμο συνεπώς θα ήταν να έχουμε μια κάτοψη του συνολικού πολιτικού τοπίου της χώρας, ώστε να μην αναλύονται οι εξελίξεις μόνο μέσα από το αρνητικό (για όλη την Ευρώπη) παράδειγμα του Σόιμπλε. Άλλωστε ούτε μέσα στο ίδιο του το κόμμα, τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση, η γερμανοκεντρικά αυστηρή πολιτική λιτότητας του Γερμανού υπουργού Οικονομικών έχει μεγάλη αποδοχή. Ούτε βεβαίως έχει ριφθεί ήδη ο κύβος ως προς την έκβαση του αποτελέσματος των εκλογών της 22ας Σεπτεμβρίου, καθώς το στρατόπεδο της καγκελαρίου Μέρκελ δημοσκοπικά δεν εμφανίζει σχηματισμό κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Κάθε άλλο. Τούτο δε, παρά το φαινομενικά μεγάλο ποσοστό του κόμματός της, 41%-42%, το οποίο όμως οφείλεται κύρια σε αφαίμαξη των παραπαιόντων πολιτικά και εκλογικά Γερμανο-Φιλελευθέρων (FDP). Ολα εξαρτώνται ασφαλώς και από το τι θα πράξει η αντίπερα όχθη. Και εν προκειμένω δεν νοούνται μόνο Πράσινοι και Σοσιαλδημοκράτες, ίσως και η «Linke» (Αριστεροί), αλλά κι εκείνη η (νεο)φιλελεύθερη πτέρυγα του SPD, που βλέπει τα πράγματα πιο δεξιότερα κι από πολλούς δεξιούς.

Στην περίπτωση κατά την οποία οι εξελίξεις δεν αλλάξουν πορεία, με το FDP εκτός Μπούντεσταγκ, μία εκδοχή θα είναι μια νέα μορφή μεγάλου συνασπισμού Χριστιανο- και Σοσιαλ-δημοκρατών, με την Αγκελα Μέρκελ εκ νέου καγκελάριο. Η άλλη εκδοχή με καγκελάριο τον υποψήφιο των Σοσιαλδημοκρατών, Πέερ Στάινμπρουκ, θα μπορούσε να επαληθευθεί μέσα από έναν τρικομματικό συνασπισμό SPD, Πρασίνων και της Λίνκε, όπου τα πράγματα καθίστανται ασφαλώς πλέον περιπλοκότερα. Και τούτο, επειδή πέραν των δεδομένων αντιδράσεων του «Κύκλου Ζέεφελντ» (Σοσιαλνεοφιλελεύθεροι), που προτιμούν τη Μέρκελ από τον κομματικό τους υποψήφιο, πολύ δυσκολότερα θα μπορούσαν να συμφωνήσουν τα στελέχη της Αριστεράς σ’ ένα τέτοιο κυβερνητικό πείραμα. Οταν όμως φτάσει το πλήρωμα του χρόνου και τεθεί το δίλημμα Δεξιά ή «άλλο», τότε η επιλογή τού άλλου καθίσταται διαφορετικά προσεγγίσιμη και πιθανόν εφικτή, έως και αναπόφευκτη. Μια τρίτη εκδοχή, που θα κριθεί ενδεχόμενα από πιθανά λάθη στρατηγικής του στρατοπέδου της Μέρκελ, μπορεί να προκύψει μέσα από δραματικές μετατοπίσεις εκλογέων των τελευταίων εβδομάδων, ενδεχόμενο που προκαλείται συνήθως με το ξέσπασμα ενός σκανδάλου ή θεομηνίας λ.χ. Στην περίπτωση τούτη, θα μπορούσε να επαναληφθεί το πλειοψηφικό μοντέλο Σρέντερ-Φίσερ, ήγουν μια νέα μορφή συγκυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων.

Η κρισιμότητα της σημασίας αυτών των γερμανικών εκλογών εντοπίζεται και μέσα από την ευρωπαϊκή τους παράμετρο, θέμα το οποίο δεν απασχολεί τόσο τη γερμανική κοινή γνώμη όσο οι μισθοί, οι συντάξεις, τα κοινωνικά ταμεία και τα νηπιαγωγεία (!). Για τους εκτός Γερμανίας αγωνιώντες πολίτες της Ε.Ε., όμως, το ενδιαφέρον τους για την έκβαση αυτής της εκλογικής αναμέτρησης επικεντρώνεται στην ευρωπαϊκή πολιτική που μέλλει να ακολουθήσει από το ερχόμενο φθινόπωρο η όποια γερμανική κυβέρνηση ήθελε προκύψει μετά τις 22 Σεπτεμβρίου. Αυτονόητο, βεβαίως, ότι το κυρίως ζητούμενο εν προκειμένω αναφέρεται σε μιαν αναγκαία πλέον αλλαγή πλεύσης της γερμανικής οικονομίας, με πρωτεύον το γνωστό θέμα των ευρωομολόγων. Τούτο βεβαίως δεν συναρτάται με κανενός είδους θεωρητικές οικονομικές αναζητήσεις (που όταν λέγεται, ισχύει σαν ανέκδοτο μόνο), αλλά θα προκύψει βασικά από το χρηματοοικονομικό ζήτημα και το μελλοντικό ρόλο των τραπεζών στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Αυτό είναι και το ζήτημα που προτάσσει στο κυβερνητικό του πρόγραμμα το SPD. Θεωρείται βέβαιο όθεν, ότι η σύνθεση του επόμενου κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία, πέραν προσώπων, θα επηρεάσει καθοριστικά τις εξελίξεις στην Ευρωζώνη και το μέλλον αρκετών κρατών της Ε.Ε., καθώς και την υπόσταση της ίδιας της Ενωσης.

Αν και το ζήτημα της εξυπηρέτησης του τεράστιου δημόσιου χρέους της Ελλάδας δεν βρέθηκε, όπως κάποιοι ευφάνταστοι εδώ νομίζουν, στο επίκεντρο των προεκλογικών αντιπαραθέσεων, γεγονός είναι ότι τούτο μετατίθεται επίσης για τη μετεκλογική περίοδο. Ουδέποτε εξ άλλου έγιναν επίσημες συγκρίσεις της τωρινής κρίσιμης κατάστασης στη χώρα μας με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, η οποία διέθετε μολαταύτα ένα από τα καλύτερα Συντάγματα (έστω και με ειδικές προεδρικές εξουσίες). Αν ο Σόιμπλε όμως έκανε κάποια σχετική αναφορά εδώ, προκειμένου να εξορκίσει τα ελλείμματα, τούτο ουδέποτε θα αποτολμούσε να το διατυπώσει ομοίως και στη Γερμανία. Εκεί γνωρίζουν καλά, από την ορθή και την ανάποδη, την κρίση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και τα αίτιά της. Οι λόγοι της κατάρρευσης αυτής της μοιραίας γερμανικής Δημοκρατίας ανατρέχουν άλλωστε σε αίτια που δεν αναφέρονται επίσημα, καθ’ ότι αυτά προκάλεσαν την οικονομική κατάρρευση που έφερε κατόπιν την κοινωνική εξαθλίωση στη Γερμανία και φθάσαμε έτσι «αισίως» στον Αδόλφο Χίτλερ. Ποια ήταν αυτά τα αίτια; Η «λογική» παράνοιας και αλαζονείας των νικητών που επέβαλαν με τη Συνθήκη των Βερσαλιών συνθήκες υποτέλειας, χρεών, ανέχειας και πείνας στο γερμανικό λαό.

ΥΓ. Στα αλειφιάτικα (γλωσσική διάλεκτος των καλαντζήδων) οι «νικητές» αναφέρονται απλά σαν τοκογλύφοι.

*Δημοσιογράφος, πολιτικός επιστήμονας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: