ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ*

* Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από την ομιλία του Νίκου Τσιγώνια στο πρώτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Νομίζω ότι βρισκόμαστε στο πιο μεγάλο, στο πιο δύσκολο, στο πιο απαιτητικό αλλά και πιο ελπιδοφόρο συνέδριο της ζωής μας.

Δεν υποτιμώ καθόλου την αξία των προγραμματικών δεσμεύσεων ούτε των επεξεργασμένων και σταθερών θέσεων. Ισχυρίζομαι, όμως, ότι αν έστω και το 1/3 των 30.000 μελών μας βρισκόταν σε εγρήγορση, αν συμμετείχε δημιουργικά σε δράσεις και πρωτοβουλίες, στην επαφή του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία στους χώρους δουλειάς, παιδείας, κυρίως, στα κρίσιμα μέτωπα της γειτονιάς, το κόμμα μας τώρα θα κάλπαζε, τα μέλη μας θα πολλαπλασιάζονταν και από τις πλούσιες εμπειρίες αυτής της επαφής θα βγαίναμε πιο ώριμοι και πιο δυνατοί. Ακόμα και η εικόνα των όποιων δημοσκοπήσεων θα ήταν διαφορετική, η κυβέρνηση της αριστεράς θα βρισκόταν πολύ πιο κοντά μας και, το σπουδαιότερο, στηριγμένη (ως επιδίωξη τώρα και ως κατάκτηση αύριο) στην κίνηση της ίδιας της κοινωνίας, στο ενδιαφέρον και τη συμμετοχή, σ’ ένα λαό πρωταγωνιστή βάσει όμως ενός υποδείγματος, των δικών μας κινητοποιημένων ανθρώπων.

Αυτό έχει ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό έχει ανάγκη και η κοινωνία. Να δει τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ δίπλα της, ανθρώπους ζωντανούς με σάρκα και οστά να αναγνωρίσει εκείνη εμάς και εμείς τα πρόσωπα της διπλανής πόρτας, γείτονες – συναδέλφους – τους ανθρώπους στο απέναντι μαγαζάκι, που ως χθες αγνοούσαμε την πολιτική τους τοποθέτηση και μας ξάφνιασαν λέγοντας «αφήστε μας εδώ τις προκηρύξεις θα τις μοιράσουμε εμείς».

Συντρόφισσες και σύντροφοι το 70% έως και το 80% του λαού συμφωνεί με τη στρατηγική και τους στόχους μας, το 28 -30% μας ψηφίζει. Μόνο το 10%, όμως, πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρουμε! Τι διαμορφώνει αυτή την επικίνδυνη αντίφαση; Η λύσσα με την οποία μας πολεμούν, η φαινομενικά ακατάβλητη ισχύς τους, οι διεθνείς συσχετισμοί (να εδώ η τεράστια σημασία του κοινού αγώνα των λαών της Ευρώπης), αλλά νομίζω και η έλλειψη της δικής μας παρουσίας. Αυτό έχει ανάγκη ο κόσμος, να βρεθούμε στο πλάι του να αποκτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσταση δίπλα του, όχι σαν τηλεοπτική εικόνα αλλά εκεί στην πραγματική ζωή, στο προνομιακό πεδίο όπου με όρους ευνοϊκούς μπορούμε να παίξουμε μόνοι μας και όχι ένας εναντίον πέντε, συχνά στο ίδιο θολό κάδρο στο δυσμενές και εχθρικό ακόμα και για τον ικανότερο εκπρόσωπό μας, τηλεοπτικό στούντιο.

Συντρόφισσες και σύντροφοι όλ’ αυτά δεν είναι θεωρία. Είναι το συμπέρασμα ακόμη και των πιο μικρών εμπειριών μας. Της εμπειρίας που αποκτήσαμε με τις συντρόφισσες και τους συντρόφους του Πειραιά προσπαθώντας να δουλέψουμε τους τελευταίους μήνες πιο κοντά στα προβλήματα, πιο κοντά στην κοινωνία. Τη μια, έξω από την Εφορία για την κατάσχεση στο σπίτι του άνεργου έναντι οφειλής 1.800 ευρώ. Την άλλη, για να σώσουμε τα νοσοκομεία μας και τη δημόσια υγεία που κινδυνεύουν. Μετά, στο μέτωπο των παραλιών και των ελεύθερων χώρων που καταπατούνται, για το περιβάλλον που λεηλατείται και κινδυνεύει να «καεί» μαζί με τις ζωές των ανθρώπων. Ταυτόχρονα, στις δομές αλληλεγγύης, στο αντιφασιστικό κίνημα, στις κινητοποιήσεις για τη σωτηρία του λιμανιού, το βράδυ στη Δραπετσώνα με τον σύντροφο Αλέξη για τη φτώχεια και το πρωί στα υπόγεια και ανήλιαγα κρατητήρια, στα αστυνομικά τμήματα της Δραπετσώνας και της Καλλίπολης, στο πλευρό των παράνομα κρατούμενων μεταναστών. Την Κυριακή το βράδυ στο Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας στο πλάι του Κώστα Σακκά.

Μια οργάνωση  με τέτοιο προσανατολισμό χρειαζόμαστε. Ένα ισχυρό κόμμα, με πολύμορφες δράσεις, καλά γειωμένο με την κοινωνία. Αυτό το κόμμα θα είναι και η μεγαλύτερη εξασφάλιση για τη διατήρηση της ριζοσπαστικής, αριστερής μας φυσιογνωμίας. Αυτό το σχέδιο θα πρέπει να οργανώσουμε από αύριο. Αξιοποιώντας τις εμπειρίες που έχουμε. Μ’ έναν καλύτερο κεντρικό σχεδιασμό, με βοήθειες και ιδέες από την καρδιά του κόμματος. Αλλά και όταν ο κεντρικός σχεδιασμός ολιγωρεί, διορθώνοντας τα πράγματα με το ένστικτό μας, με τις γνώσεις, με την τοπική εμπειρία. Είμαστε υποχρεωμένοι να πετύχουμε. Είμαστε καταδικασμένοι αν δεν το κάνουμε. Είμαστε υποχρεωμένοι γρήγορα να άρουμε μια βασική αντίθεση. Να υπάρχουν σύντροφοι ανενεργοί, μακριά από τις δράσεις μας, τις εκδηλώσεις και τις συνελεύσεις, να συμμετέχουν μόνο για να ψηφίσουν και για να κρίνουν συσχετισμούς συνεδρίων, και να συμβαίνει αυτό σ’ ένα κόμμα που μάχεται τη λογική της ανάθεσης και επιδιώκει για ολόκληρη την κοινωνία τη συμμετοχή. Αυτός είναι ο πραγματικός διχασμός. Αυτή είναι η πρώτη συνθήκη που θα πρέπει να αλλάξουμε. Να κάνουμε τον κόσμο μας ενεργό, να πάψει να είναι παρατηρητής, εδώ ταιριάζει η λέξη παρατηρητής, κι όχι στο Γλέζο, στο Θεωνά και τον Νταβανέλλο. Και το λέω αυτό με την πολιτική άνεση που μου δίνει η αμέριστη συμβολή της ΑΝΑΣΑ στη δημιουργία του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και οι μακροχρόνιες επεξεργασίες, και η προχθεσινή απόφαση της ΑΚΟΑ που ολοκληρώνει μετά από 21 χρόνια πολιτικής δράσης και προσφοράς την πορεία της χάριν του ενιαίου πολυτασικού ΣΥΡΙΖΑ των μελών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: