ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Αναδημοσίευση από τα ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ άρθρου του Άλκη Ρήγου

Πριν ακόμη αρχίσουμε ως Ομάδα Εργασίας να συζητάμε τις αλλαγές που σκεφτόμαστε για το πολιτικό σύστημα, το κράτος και το Σύνταγμα, άρχισε από τα «Ενθέματα» ο διάλογος αναμεταξύ μας. Αυτό δεν είναι, προφανώς, κακό. Κακό είναι να θεωρούμε την άποψη μας ως a priori μοναδική, καταγγέλλοντας τη διαφορετική άποψη. Έχω την αίσθηση ότι έτσι δεν βοηθάμε την ώσμωση των απόψεων και τη σύνθεση που είναι αναγκαία, μεταξύ μάλιστα επιστημόνων διαφορετικών μεθοδολογικών κατευθύνσεων, που κλήθηκαν όχι να υποκαταστήσουν τα όργανα και τις διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να βοηθήσουν συμβουλευτικά στο βάθεμα των επεξεργασιών του. Με αυτή την επισήμανση, θα ήθελα να παρέμβω στον διάλογο με μερικές σκέψεις εστιασμένες στο πολιτικό σύστημα ευρύτερα και την πρόθεσή μας για ριζική δημοκρατική αντιστροφή της εκφυλιστικής αλλοίωσης της πορείας της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας που βιώνουμε επώδυνα.

Άμεσα αναγκαίο, να προσπαθήσουμε να επαναφέρουμε στον δημόσιο διάλογο πρωταρχικά το αξιακό περιεχόμενο της ουσίας της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων, του κοινωνικού κράτους και της ηγεμονίας του πολιτικού επί του οικονομικού. Αυτό απαιτεί ταυτόχρονα μια στρατηγική υπέρβασης του βάρβαρου, αντιλογικού και αλλοτριωτικού νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού σήμερα, με μια επεξεργασμένη τακτική καθημερινού και επί του συγκεκριμένου αγώνα, για την ενεργή εμπλοκή των κοινωνικών δυνάμεων και των πολιτισμικών ευαισθησιών σε αυτόν. Γιατί χωρίς τη συνειδητή θέληση και δράση των πολιτών καμιά ανατροπή δεν μπορεί να συντελεστεί. Θέληση και δράση μέσα και έξω από τους θεσμούς, για την ουσιαστικοποίηση και διεύρυνση τους.

Η «πανάκεια» των αμεσοδημοκρατικών «λύσεων», που προβάλλεται λόγω της αντιδημοκρατικής πορείας της έμμεσης κοινοβουλευτικής δημοκρατία, εκτιμώ ότι δεν μπορεί να συγκροτήσει σαφή προγραμματικό λόγο, ούτε να αντιμετωπίσει τις σύνθετες σημερινές πραγματικότητες. Εκείνο που οφείλουμε να δούμε είναι πώς συναρθρώνεται –όπως μας προέτρεπε ο Πουλαντζάς– η εμβάθυνση και ουσιαστικοποίηση των θεσμών της έμμεσης δημοκρατίας και όλων των δικαιωμάτων και ελευθεριών χωρίς εξαιρέσεις και ιεραρχήσεις, με θεσμούς άμεσης δημοκρατίας και αυτοδιαχειριστικές εστίες στην παραγωγική διαδικασία. Μια διαδικασία που απαιτεί πρωταρχικά τη συνειδητοποίηση ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί, για μας, να εξαντλείται στο τι παράγεται και πως διανέμεται αλλά και στο τι αντέχει η φύση και η έλλογη ανθρωπότητα να παραχθεί, σε ένα νέο παγκοσμιοποιημένο τοπίο, που η συνειδητοποίησή του είναι προφανώς άμεσα αναγκαία και από την Αριστερά (γιατί για τον καπιταλισμό αυτό είναι δεδομένο, γι’ αυτό και η επίθεση στην ανώτατη εκπαίδευση, και κυρίως στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες και στην κριτική γνώση σε όλο τον κόσμο). Απαιτείται, λοιπόν, να κατανοήσουμε ότι η πληροφορία και η γνώση αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα, μετατρέπονται σε κύρια πηγή πλούτου και ισχύος· μετατρέπονται σε μια νέα υλική δύναμη, με καταλυτικές επιδράσεις. Ο έλεγχος της γνώσης αποτελεί πια το καθοριστικό στοιχείο διεύθυνσης της όποιας παραγωγικής ανασυγκρότησης, το τελικό περιεχόμενο αυτού που αποκαλείται «κοινωνία της γνώσης» στην εποχή μιας τρίτης Βιομηχανικής Επανάστασης, ενός διεθνικού επικοινωνιακού καπιταλισμού, όπου η νέα σχέση γνώσης και εξουσίας διαμορφώνεται από εξωθεσμικούς παράγοντες, κυρίως της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αγοράς

Όλα αυτά αποτελούν εξελίξεις που η πρόταση της ανανεωτικής ριζοσπαστικής Αριστεράς, οφείλει να λάβει υπ’ όψιν, αναζητώντας νέες διεθνικές συμμαχίες και επεξεργασίες που δεν θα κλείνονται στα συμβατικά όρια του κράτους-έθνους. Αυτό απαιτεί έναν νέο πατριωτικό διεθνισμό, ο οποίος, μέσα από τις υπάρχουσες υπερκρατικές ολοκληρώσεις, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και διευρυμένες σχέσεις και συντονισμό δράσης με κινήματα αντίστασης που η ίδια η οξυνόμενη κρίση δημιουργεί σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, όπως και την αξιοποίηση των ενδοαστικών αντιφάσεων και πολιτισμικών ρωγμών, εσωτερικών και εξωτερικών, θα δράσει καταλυτικά στην κατεύθυνση επαναφοράς στην επικαιρότητα των αξιακών σοσιαλιστικών προταγμάτων, με σαφές μέτωπο ενάντια στις νεορατσιστικές και εθνικιστικές αναζωπυρώσεις που η ίδια κρίση επίσης δημιουργεί. Το κάθε μόριο αυτού του παγκοσμιοποιημένου αλληλένδετου σύμπαντος μπορεί να γίνει ο πόλος πορείας ανατροπής της απάνθρωπης και καταστροφικής για τη φύση και τον άνθρωπο πορείας. Εξού και το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ενδιαφέρον για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς, ένα τέτοιο πλέγμα πολιτικών επιλογών υπερβαίνει τις σκέψεις για μια απλή συνταγματική αναθεώρηση. Αυτό σημαίνει ότι δεν αδιαφορούμε γι’ αυτήν αλλά ούτε εξαντλούμε σε αυτή τις προτάσεις μας. Άλλωστε, μια σειρά παθογένειες του νεοελληνικού πολιτικού συστήματος δεν οφείλονται ούτε εξαντλούνται στο Συνταγματικό κείμενο και τις όποιες προτάσεις ριζικής αναθεώρησης του: το πολιτικό χρήμα, η οργανική σύνδεση των πολυέξοδων προεκλογικών διαδικασιών με τα διαπλεκόμενα οικονομικά συμφέροντα, η σύνδεσή τους με τα συμφέροντα των κυρίαρχων ΜΜΕ, η καθιέρωση πάγιου εκλογικού συστήματος απλής αναλογικής, η θεμελίωση μιας ουσιαστικής και δημοκρατικά οργανωμένης αυτοδιοίκησης, η αποτελεσματική αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, η ουσιαστική λειτουργική διάκριση των εξουσιών, οι εργασιακές σχέσεις, οι συλλογικές συμβάσεις, οι πολύπλευρες διεθνείς σχέσεις, η επαναουσιαστικοποίηση της Βουλής, η υπέρβαση της προσωποκεντρικής αντίληψης του πολιτικού και η εσωτερική δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία των κομμάτων, δεν άπτονται Συνταγματικής αναθεώρησης ούτε και οφείλουν να ενταχθούν σε αυτήν.

Από την άλλη, μια σειρά προτάσεων που διατυπώνονται τελευταία από διαμετρικά αντίθετες κατευθύνσεις (όπως: άμεση εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, δημοψηφισματική επικύρωση των πάντων ακόμη και των ελευθεριών, έμμεσου ή και άμεσου περιορισμού των δικαιωμάτων, άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών, υπέρβαση των συνταγματικών εγγυήσεων, προσπάθεια αυταρχικής «συνταγματοποίησης» της μνημονιακής πολιτικής και συρρίκνωσης των δημόσιων αγαθών και του κοινωνικού κράτους, ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών) οφείλουν να μας βρουν αντίθετους. Ας μην ξεχνάμε ότι πολιτική σημαίνει, παντού και πάντοτε, εξουσιαστική επιλογή μέσων και σκοπών που οργανώνουν και κατευθύνουν τη ζωή σε συνάρτηση με την δυναμική του υπάρχοντος συσχετισμού κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων — συσχετισμού ο οποίος δεν εξαντλείται στο εκλογικό σώμα. Ακριβώς γι’ αυτό, μόνο η ενεργή παρέμβαση των κοινωνικών κινημάτων, των διευρυνόμενων δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης και όλων των πολυποίκιλων κυττάρων ενεργών πολιτών, εσωτερικών και διεθνών, μπορεί να δημιουργήσει ένα πλέγμα στήριξης της επιχειρούμενης ανατροπής του σάπιου αλλά πανίσχυρου εσωτερικά και διεθνώς πλέγματος ολιγαρχικής εξουσίας.

Προς αυτές τις κατευθύνσεις νομίζω ότι οφείλουμε να συμβάλουμε ως Ομάδα Εργασίας αλλά και ως ενεργοί πολίτες και επιστήμονες, με αυξημένο το αίσθημα πολιτικής ηθικής και συνέπειας στις πράξεις μας που κρίνονται κάθε στιγμή από τον μικρόκοσμο του εργασιακού μας χώρου και της τοπικής μας κοινωνίας, μέχρι την ευρύτερη στάση μας και τις όποιες σχέσεις μας στο δημόσιο πεδίο. Και όχι ως… «σοφοί εγκέφαλοι», από την πολυθρόνα του γραφείου μας!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: