ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ «ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΜΑΣ»;

Του Κων­στα­ντί­νου Ζα­γά­ρα* 

Αναδημοσίευση από το διαδικτυακό τόπο της ΕΠΟΧΗΣ
(http://www.epohi.gr/portal/politiki) – Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012 03:13

ΣΧΕ­ΔΙΟ ΔΙΑ­ΚΗ­ΡΥ­ΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΕΚ­Μ

Στην τε­λι­κή ευ­θεία για την Πα­νελ­λα­δι­κή Συν­διά­σκε­ψη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΕΚ­Μ, κυ­κλο­φό­ρη­σε το σχέ­διο δια­κή­ρυ­ξης της Γραμ­μα­τείας, στο ο­ποίο φαί­νε­ται ό­τι γί­νε­ται μια γεν­ναιό­δω­ρη προ­σπά­θεια για να «χω­ρέ­σουν» ό­λες οι πλευ­ρές του «πο­λύ­χρω­μου» σχη­μα­τι­σμού, να αμ­βλυν­θούν οι δια­φω­νίες και να στρογ­γυ­λευ­τούν οι «γω­νίες». Πράγ­μα εύ­λο­γο, εν μέ­ρει, και κα­τα­νο­η­τό για έ­ναν πλου­ρα­λι­στι­κό και δη­μο­κρα­τι­κό χώ­ρο, αλ­λά συ­νά­μα και προ­βλη­μα­τι­κό.

Θα ή­ταν α­δύ­να­το να κα­τα­πια­στού­με με το σύ­νο­λο του σχε­δίου και να κα­τα­χρα­στού­με τη φι­λο­ξε­νία της «Επο­χής». Ωστό­σο, σε μια πρώ­τη α­νά­γνω­ση, το χω­ρίο με τίτ­λο «Οι κα­τα­βο­λές μας» δεν θα μπο­ρού­σε να μας α­φή­σει α­διά­φο­ρους. Οι συγ­γρα­φείς του κει­μέ­νου α­να­ζη­τούν τις ρί­ζες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΕΚΜ στο ερ­γα­τι­κό και λαϊκό κί­νη­μα του 19ου και 20ου αιώ­να, έ­πει­τα στο Ε­ΑΜ και με­τά τον εμ­φύ­λιο, τις ξα­να­βρί­σκουν στην Ε­ΔΑ, στην Ένω­ση Κέ­ντρου, σε ό­λα τα κι­νή­μα­τα της πε­ριό­δου ε­κεί­νης και της με­τέ­πει­τα, ως που φτά­νουν στον κα­τα­κερ­μα­τι­σμό της Αρι­στε­ράς, ε­κεί που το «ΚΚΕ γνώ­ρι­σε αλ­λε­πάλ­λη­λες δια­σπά­σεις» κι «έ­να μέ­ρος α­πό τις δυ­νά­μεις που εί­χαν στρα­τευ­θεί στο Ε­ΑΜ σα­γη­νεύ­τη­κε α­πό την «αλ­λα­γή» που υ­πο­σχέ­θη­κε το ΠΑ­ΣΟ­Κ, ε­νώ μι­κρό­τε­ρες ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς συ­γκρό­τη­σαν αυ­το­τε­λείς ορ­γα­νώ­σεις…»

Εί­ναι προ­φα­νές ό­τι πρό­θε­ση –και κα­λώς- των συγ­γρα­φέων του κει­μέ­νου δεν εί­ναι να κα­τα­γρά­ψουν σε λί­γες α­ρά­δες την ι­στο­ρία της Αρι­στε­ράς του τό­που μας, ού­τε βέ­βαια να συγ­γρά­ψουν έ­να ι­στο­ρι­κό ντο­κου­μέ­ντο και να ε­γκαι­νιά­σουν μια α­να­βάθ­μι­ση στα γνω­στά κύ­ρια ι­στο­ρι­κά δε­δο­μέ­να της σύγ­χρο­νης ι­στο­ρίας του τό­που και των με­γά­λων στιγ­μών του α­ρι­στε­ρού κι­νή­μα­τος. Ωστό­σο, α­κό­μη και το πιο κα­λο­προ­αί­ρε­το μέ­λος του σχή­μα­τος, δεν μπο­ρεί να πα­ρα­γνω­ρί­σει το γε­γο­νός ό­τι στο κεί­με­νο υ­πάρ­χουν ελ­λεί­ψεις που μό­νο ως α­πλές πα­ρα­λεί­ψεις δεν μπο­ρεί να θεω­ρη­θούν, ε­νώ α­κό­μα και τα πρό­σφα­τα ι­στο­ρι­κά γε­γο­νό­τα που στά­θη­καν α­φορ­μή για τη συ­γκρό­τη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, έ­χουν την τύ­χη μιας γε­νι­κής α­να­φο­ράς.

Εί­ναι λο­γι­κό για την Αρι­στε­ρά που ε­πι­λέ­γει να προσ­διο­ρί­ζε­ται ως κί­νη­μα προ­ερ­χό­με­νο α­πό το μέλ­λον, να ε­πι­διώ­κει να έ­χει την αί­σθη­ση και την α­ντί­λη­ψη του πα­ρελ­θό­ντος, ά­ρα και της ι­στο­ρία της. Μπο­ρεί το σχέ­διο δια­κή­ρυ­ξης να μην έ­χει τη πρό­θε­ση να θε­με­λιώ­σει μια νέα ι­στο­ρι­κή θή­κη για να χω­ρέ­σει τη ση­με­ρι­νή πο­λι­τι­κή στρα­τη­γι­κή του νέ­ου σχή­μα­τος, αλ­λά ό­πως γί­νε­ται σχε­δόν πά­ντα ό­ταν υ­πάρ­χει με­γά­λη ζή­τη­ση για να ι­κα­νο­ποιη­θούν ό­λοι, έ­στω κι ά­θε­λα του, με­τα­φέ­ρει το χθες στο σή­με­ρα, για να συν­δυά­σει ε­πι­λε­κτι­κά το πα­ρόν με το πα­ρελ­θόν, για να ε­ξυ­πη­ρε­τή­σει σκο­πι­μό­τη­τες της στιγ­μής, να τσου­βα­λιά­σει ι­στο­ρι­κά γε­γο­νό­τα, να ε­ξι­σώ­σει κα­τα­στά­σεις και να δια­γρά­ψει μο­νο­μιάς ση­μα­ντι­κά ι­στο­ρι­κά γε­γο­νό­τα και το ρό­λο που έ­παι­ξαν. Η ι­δε­ο­λο­γι­κή χρή­ση της ι­στο­ρίας πλα­νιέ­ται πά­νω α­πό το σχε­τι­κό χω­ρίο. Το κεί­με­νο α­πο­πει­ρά­ται μια α­να­σκευα­σμέ­νη ι­στο­ρία που στη­ρί­ζε­ται στην α­γνό­η­ση ή στη βά­ναυ­ση με­τα­τρο­πή των α­να­γνω­ρί­σι­μων πια ι­στο­ρι­κών γε­γο­νό­των, προ­κει­μέ­νου να υ­πη­ρε­τη­θεί η ε­σω­τε­ρι­κή συ­νο­χή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΕΚΜ και η προ­γραμ­μα­τι­κή ε­πι­δίω­ξη.

Απου­σιά­ζει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά η α­να­φο­ρά στον κα­θο­ρι­στι­κό ρό­λο του ΚΚΕ στη συ­γκρό­τη­σή του Ε­ΑΜ και της Ε­ΔΑ, ε­νώ ε­ντύ­πω­ση προ­κα­λεί η –στο­χευ­μέ­νη- α­να­φο­ρά στην Ένω­ση Κέ­ντρου, έ­στω και με αυ­τή την προ­σε­χτι­κή δια­τύ­πω­ση. Την ί­δια ώ­ρα, εκ­κω­φα­ντι­κή εί­ναι η πα­ρά­λει­ψη α­να­φο­ράς στο κομ­μου­νι­στι­κό κί­νη­μα της χώ­ρας μας και σε ση­μα­ντι­κούς σταθ­μούς του, ό­πως εί­ναι η διά­σπα­ση του ΚΚΕ το 1968 και η ί­δρυ­ση του ΚΚΕ Εσω­τε­ρι­κού, που α­πο­τέ­λε­σε ση­μείο κα­μπής για την με­τέ­πει­τα πο­ρεία του α­ρι­στε­ρού κι­νή­μα­τος και της α­ρι­στε­ρής σκέ­ψης. Πα­ράλ­λη­λα το κεί­με­νο «ξε­πε­τά­ει» σε μι­σή γραμ­μή την ί­δρυ­ση άλ­λων ι­στο­ρι­κών ι­δε­ο­λο­γι­κών και πο­λι­τι­κών ρευ­μά­των της Αρι­στε­ράς, ε­νώ α­γνο­εί την ί­δρυ­ση του ε­νιαίου Συ­να­σπι­σμού. Αντί­θε­τα η α­να­φο­ρά στο ΠΑ­ΣΟΚ δεν περ­νά­ει α­πα­ρα­τή­ρη­τη, ε­νώ δε μπο­ρεί πα­ρά να γεν­νά­ει ε­ρω­τη­μα­τι­κά για­τί α­πο­φεύ­γε­ται ε­πι­με­λώς η ό­ποια κρι­τι­κή στη δια­κή­ρυ­ξη της 3ης Σε­πτεμ­βρίου και των ι­δρυ­τι­κών αρ­χών. Αρχές και ι­δέες βα­σι­σμέ­νες και στη­ριγ­μέ­νες στο λαϊκι­σμό, αρ­χές και ι­δέες που «α­πό τη σκο­πιά του σο­σια­λι­σμού συ­νε­χί­ζουν να μας α­φή­νουν πα­γε­ρά α­διά­φο­ρους».

Ιστο­ρίες πα­λιές, μί­ζε­ρες και ξε­πε­ρα­σμέ­νες, θα έ­λε­γε κά­ποιος. Πράγ­μα­τι, στον προ­θά­λα­μο της δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώ­ρας, εί­ναι μά­ταιο να συ­ζη­τάς για αυ­τά που μας πλή­γω­σαν, μας μά­τω­σαν και μας πό­νε­σαν. Εί­ναι μά­ταιο να τα βά­ζεις με τα φα­ντά­σμα­τα του πα­ρελ­θό­ντος, να α­νοί­γεις σε­ντού­κια και να με­τράς συ­νε­χώς τις πλη­γές σου. Εξάλ­λου, μπρο­στά «στα ση­μα­ντι­κά» κι «αυ­τά που καί­νε», στη δη­μιουρ­γία της με­γά­λης δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης και στο αί­τη­μα της ε­νό­τη­τας, δεν έ­χουν θέ­ση τα πε­ρα­σμέ­να. Στη μη-ι­στο­ρι­κή α­ντί­λη­ψη των «κα­τα­βο­λών μας» που δια­περ­νά το κεί­με­νο στο βω­μό της ε­νό­τη­τας –μιας ε­πι­λε­κτι­κής ε­νό­τη­τας, πε­ρισ­σό­τε­ρο η­θι­κο­πλα­στι­κού ύ­φους- «το κομ­μου­νι­στι­κό, δεν τρα­βά­ει», συ­νε­πώς και οι πη­γές του κα­κού «οι δια­σπά­σεις και τα προϊό­ντα τους», δεν έ­χουν λό­γο ύ­παρ­ξης.

Οι πά­γοι συ­ντη­ρού­νται στα μυα­λά και τις προ­θέ­σεις μας, αρ­νού­με­νοι να α­νοί­ξου­με ό­λα τα χαρ­τιά μας σε μια προ­σπά­θεια να α­να­με­τρη­θού­με με τα πα­λιά και να κρα­τή­σου­με τα πά­ντα.


* Επι­στη­μο­νι­κός συ­νερ­γά­της Κ.Ο. ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΕΚΜ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

του Βένιου τα καμώματα

Καιρός ήταν να μπούμε στην ψηφιακή εποχή. Μιας που έτσι κι αλλιώς γράφω, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν εδώ είτε δικά μου κείμενα είτε κείμενα που τράβηξαν την προσοχή μου. Καλως ήρθατε!

ΣΥΡΙΖΑ/EKM Χολαργού - Παπάγου

Μονόδρομοι υπάρχουν μόνο όταν ο καθένας πορεύεται μόνος του

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Αρέσει σε %d bloggers: